Het is goed dat ik een hele lieve poes heb die meteen aanvoelt als manlief weer eens in het buitenland vertoeft… hij blijft dan lekker thuis en loopt de hele tijd voor mijn voeten; normaal zou dat gaan irriteren, maar nu… nu ben ik er blij mee, want alleen is ook maar alleen… gelukkig komt manlief vanavond weer terug uit het Duitse land… wel laat, maar we wachten samen op het baasje… en dan zijn we weer compleet. Want als er iets is dat ik merk als hij weg is, is dat we een drie-eenheid zijn en als er eentje wegvalt, is het hier niet meer compleet en merken we dat aan alles. (Al kan ik best goed alleen zijn, maar alleen en alleen kunnen twee verschillende dingen zijn…)
