Neeeeee, niet ik… maar hij.
Wat zou dat hoor ik jullie denken. Nou, wij zouden daar vanavond naartoe gaan… maar gelukkig wees een lieve vriendin ons er per mail op dat het niet doorgaat. Dank je, nogmaals!!! We waren anders écht voor niets gereden… en dat is best ver. Hopelijk is hij morgen dus weer beter…
De hele week hebben scholieren gestaakt. De scholieren protesteren tegen de 1.040 uren-norm en de werkdruk die daarmee gepaard gaat. Ondanks een versoepeling van die norm met veertig uur, vindt het LAKS dat de acties mogen aanhouden. De belangengroep wil dat de urennorm varieert per schooltype. Voor scholieren is het binnen moeten blijven met vrije uren een doorn in het oog. Zijn de acties terecht?
Stelling:
De scholieren hebben het volste recht om te staken.
Bron: VARA Debatplaats
Vanmorgen zag ik in ‘Goedemorgen Nederland’ een interview met Annemarie Haverkamp. Zij is columniste bij De Gelderlander en heeft onlangs haar eerste boek uitgebracht. Een opmerkelijk boek, als je het mij vraagt. Ik ben zelf erg benieuwd en wil het boek wel graag eens lezen. Het boek ‘Job, een zeldzaam jongetje‘ vertelt het vehaal van haar zoontje Job, die werd geboren met een chromosoom-afwijking. Wat voor haar aanleiding was om het boek te schrijven was het feit dat haar zwangerschap synchroon liep aan die van Prinses Màxima.
Op de website staat een beschrijving van het boek, als ook een paar columns die ze schreef over Job en die niet in het boek staan. Voor wie geïnteresseerd is, kan dus hier terecht… en anders gewoon het boek aanschaffen, het bedrag is niet te hoog om dat te doen.
Het is een hot issue tegenwoordig, alles op het gebied van onze aarde en het milieu. Op het Idfa is de documentaire ‘Earth’ in première gegaan. Een film die ik dolgraag wil zien, al was het alleen al om de prachtige beelden. Wil je een kijkje nemen op de site? Ga dan hierheen. (Neem vooral een kijkje in The Gallery -hier staan prachtige foto’s) Een voorproefje van de documentaire vond ik op YouTube…
Jawel, er is weer een jubileum bij Chantaliaans… dit keer de 500ste post op mijn fotoblog. En voor de gelegenheid een ‘taart’ om een beetje in de sfeer te blijven. Ik vind het nog elke dag leuk en met mijn inmiddels vaste publiek (ook daar, net als hier) leren we dagelijks van elkaars foto’s en meningen over die foto’s. Ik ga zeker door, zowel op de fotolog als op de weblog. Het is gewoon onderdeel geworden van mijn dagelijkse activiteiten en ik voel me ‘kaal’ als ik een dag niet heb gepubliceerd…
Wil je ook eens een kijkje nemen? Ga dan hier naartoe.
Nee, we zijn geen familie (al stammen we volgens Marc-Marie wel allemaal van dezelfde Ethiopier af en zijn we dus weer wel familie)… maar als je naar Marc-Marie Huijbregts kunt, dan moet je dat als Huijbregts niet nalaten. En zo waren wij dus zaterdagavond in Chassé bij de voorstelling “Opdat ik niet vergeet”. Wat een heerlijke cabaretier is hij toch. Zo puur, zo oprecht. Wij hebben genoten (en vooral veel gelachen, en zelfs bijna een traan gelaten en zeker kippevel gekregen bij een nummer dat hij aan het eind zong). Aanrader dus!!!
Foto: Serge-Henri Valcke
Er zullen veel mensen in en uit je leven wandelen,
maar alleen echte vrienden laten voetafdrukken achter in je hart.
Vele webloggers gingen me voor met het plaatsen van een YouTube-filmpje. Tot heden bleef ik achter. Maar ja, zoals de titel al zegt… Eens moet de eerste keer zijn… en deze leek me wel leuk…
Donner zette door, het PvdA had er een kabinetscrisis voor over: de versoepeling van het ontslagrecht. Het kabinet doorbrak de patstelling door een commissie in te stellen die voor 1 juni volgend jaar advies moet uitbrengen over de zaak. Goede oplossing of slappe uitweg?
Stelling:
Het kabinet heeft de dreigende crisis over het ontslagplan op een goede manier bezworen.
Al enkele malen keken wij op Discovery Channel naar afleveringen van het programma ‘Football Hooligans International‘. Elke week weer kijk ik met verbazing naar de ‘cultuur’ die dit blijkbaar is. Hierbij vergeleken zijn de zgn. Nederlandse hooligans heiligen. Bij tijd en wijle is presentator Danny Dyer oprecht bang. Wat een enge scene is dat. Het is me ook wel duidelijk geworden dat dit niets meer met voetbal, sport of supporter zijn te maken heeft. Dit is pure onderwereld, puur geweld. Ik denk dat we ook moeten proberen dit los te koppelen van de sport, want deze lijdt ten onrechte onder de hooligans. En nogmaals, vergeleken bij de hooligans die in deze serie naar voren komen, zijn de Nederlandse lieverdjes…
Draadloos moet het helemaal zijn… niet hier hoor! Ik ga vandaag eerst maar een een gewoon toetsenbord MET draad aanschaffen, want de ergernis over het draadloze setje van Logitech lopen nu echt de spuigaten uit… zijn het niet de batterijen die razendsnel leeg zijn, dan is het wel de connectie die steeds verbroken wordt. En nu zijn we het dus beu… wij gaan weer terug naar een draadje. Dat ligt ook niet in de weg, dus waarom zou je per se draadloos moeten gaan…
Na te veel helse nachten wordt het toch tijd om maar eens even langs de huisarts te gaan vanmorgen. Ik kamp al sinds vorige week met helse pijn in de rug. Overdag is het draaglijk, mede ook doordat ik door mijn handicap wel wat gewend ben qua pijn. Maar de nachten zijn echt een ramp; ik kan niet liggen van de pijn… en slapen al helemaal niet. De pijn zit onder in de rug en straalt helemaal uit tot aan mijn voeten. Manlief vond het gisteren welletjes en zei dat hij het fijn zou vinden als ik er toch even naar zou laten kijken. En dus moet ik vanmorgen om 9.50 uur bij de dokter zijn. Duimen allemaal hoor, vooral dat ze er iets aan kan doen, zodat ik weer snel op het ‘normale’ pijnniveau zit, het niveau dat ik gewend ben en wel kan handelen.
Update: verdorie: ontsteking in de onderrug met bijkomende overbelasting… ontstekingsremmers, pijnstillers en oefeningen moeten het gaan doen… en daarnaast veel liefde van manlief (dat heb ik zelf aan het recept toegevoegd).
Het aftellen is hier wel begonnen hoor; over 7 weken gaan we al weer naar de Antillen. Met diverse dvd’s en boeken proberen we ons voor te bereiden en alvast te genieten. Zo ook op het gebied van duiken. De bedoeling is dat we op Aruba een duikles gaan volgen. Om ons wat voor te bereiden hebben we de Padi Open Water Dive dvd bekeken. En leerzaam was het zeker, vooral al die gebaren en de kennis van je apparatuur e.d. Aangezien manlief en ik elkaars buddy zullen zijn met het duiken, moeten we op elkaar vertrouwen… nou, dat zit wel goed na ruim 17 jaar… ik ben zo benieuwd hoe het zal zijn, een duik in tropische wateren. De onderwaterwereld moet er héél mooi zijn. Nog maar 7 weken…
Iemand van jullie ervaring met duiken? Ik hoor het graag.
Beter onvolmaakt en echt,
dan gemaakt volmaakt.
… was best wel op tijd hoor.
Afgelopen donderdag waren we (weer) bij de opnamen van ‘Raymann is LAAT…‘ Dit keer samen met mijn ouders. Na ons vorige bezoekje aan de Schiecentrale, waar het programma wordt opgenomen, wilden zij dit ook wel eens meemaken. En zo togen we dus eergisteren richting Rotterdam… en we hebben (weer) genoten. Ja, ik weet het… sommigen zullen hem niet leuk vinden, sommigen wel… wij horen tot die laatste groep.
Vanavond maar eens kijken of en hoe we nu weer in beeld komen… 22.05 uur Nederland 1… RAYMANN IS LAAT…
Een stuk Noordzee inpolderen. Een meerderheid van de Kamer is voor een verkennend onderzoek naar dat plan van CDA’er Joop Atsma. In Nederland heerst groeiend ruimtegebrek, en vanuit dat oogpunt zou het rendabel kunnen zijn om tot het inpolderen van zee over te gaan. Ook kan het als bescherming voor de kust fungeren, zeggen deskundigen. Maar is het los daarvan wenselijk om een stuk zee aan Nederland toe te voegen?
Stelling:
Een gedeelte van de Noordzee inpolderen is een goed plan.
Bron: VARA Debatplaats
Sinds gisteren is er een nieuwe pagina bijgekomen op Chantaliaans. Hij heet ‘Nieuws van de dag‘ en geeft elke dag een nieuwsfeit weer dat mij op is gevallen. Dit kan erg variëren, van politiek tot sport, van boeken tot theater, van serieus tot kolderiek. Gewoon een opmerkelijk bericht… mijn keuze, zonder ander nieuws te kort te willen doen. Ik hoop dat jullie het een leuke toevoeging vinden… (en zo niet, jammer… want het is toch mijn weblog, nietwaar?)
Widgets in Windows zijn leuk, maar ook confronterend. Zo geeft de widget met de plaatselijke temperatuur nu aan dat het 2 graden is en ineens heb ik het me daar toch een partij koud… gelukkig heb ik een lekkere elektrische deken en die gaat nu toch echt even aan… aaaaah, dat is beter…
Nu het najaar/winterseizoen dan toch echt lijkt te zijn begonnen, werd het tijd om eens wat sfeer te gaan snuiven. En waar kun je dan beter zijn dan op de KerstKreatief-beurs in Den Bosch. Lekker in donkere sferen, met veel lichtjes, lekkere kerstmuziek en heel veel warmte. Samen met mijn moeder heb ik gisteren weer heel wat ideeen opgedaan voor de komende feestdagen. Net als vorig jaar hebben we de nieuwste trends tot ons genomen, en geconstateerd dat we terug gaan naar de ‘oude’ warme kleuren… en dat is precies wat wij beiden mooi vinden. Deze kerst zitten we dus goed met ons versieringen. Nu is het wachten op 6 december… want daarna mag ik van mezelf de kerstboom pas zetten (die overigens nog gekocht moet worden, want na ruim 10 jaar trouwe dienst hebben we vorig jaar onze kerstboom weggegooid).
Nieuwe trend dit jaar was het maken van kaarsen met paraffine-korrels. Je kunt dan eerst een decoratie onderin een vaas doen, daar bovenop paraffine-korrels en een lontje erin… en klaar is je eigen kaars. Heel leuk en creatief. Als ik het heb gemaakt, zal ik een foto maken en die publiceren.
In de herfst kun je allerlei mooie kleuren aantreffen. In Nederland is me dat al vaak opgevallen. Maar na mijn bezoek aan Amerika heb ik moeten toegeven dat de kleuren in Upstate New York nog net even iets mooier zijn. De grote verscheidenheid aan verschillende bomen maakt dat er meer kleuren uit voortkomen. Een prachtig landschap, zeker in de heuvels, is het gevolg. Oordeel zelf maar.
Goede gedachten komen altijd uit het hart.
Wie niet probeert, weet niet of iets nog mogelijk is. En zo dachten wij ook toen we alsnog informeerde of er voor het concert van The Boss (30 november 2007 in het Gelredome in Arnhem) nog rolstoelplaatsen beschikbaar waren… alle sites gaven aan dat alles was uitverkocht. Ervaring leert ons echter dat het hier dan vaak om de standaard kaarten gaat en niet om de rolstoelplaatsen. En wat blijkt? We hebben geluk… 2 rolstoelplaatsen zijn zojuist gereserveerd en wij zijn er dus bij op die vrijdag de 30ste in november…
Bruce… here we come!!
Van alle Nederlandse vrouwen vindt 37% haar carrière belangrijk. Het merendeel heeft geen zin in een zware baan. Dat blijkt uit een representatief onderzoek van het jubilerende vrouwenblad Opzij. Tweede Kamerlid Mirjam Sterk concludeert dat vrouwen blijkbaar werk en zorg onvoldoende kunnen combineren, en wil weten wat de overheid daaraan denkt te doen. Is het een taak voor de overheid of is de Nederlandse vrouw niet ambitieus genoeg?
Stelling:
Nederlandse vrouwen zijn niet ambitieus genoeg.
Bron: Vara Debatplaats
Vroeger, in mijn school- en studietijd, keek ik altijd uit naar de vakantie. Even lekker een break van al het leren en studeren. Maar ik was ook het type dat weer blij was wanneer de vakantie erop zat en ik weer aan de gang kon. En dat is niet veranderd merkte ik deze week. Na een week verblijf in Amerika en een week bijkomen thuis ben ik weer met studeren begonnen. En ik was eraan toe en vond het meteen weer helemaal leuk en interessant. Ongemerkt maakte ik een inhaalslag en ben ik dus weer helemaal bij. En de eerste studieopdracht die ik begin deze week indiende kwam zojuist per mail terug en was weer op niveau!! Ja, het is goed te merken dat ik op dit punt weinig ben veranderd: studeren vind ik nog steeds erg leuk en het ontwikkelt een mens, het verrijkt je. (Okay, ik heb ook wel eens een off-day… maar overall mag ik graag met mijn neus in de studieboeken zitten).
Manlief heeft me overstelpt met allerlei mooie cadeaus: een Esprit-horloge, een Esprit-trui, Parfum van Viktor en Rolf, een boek over fotografie (John Freeman – landschappen), een DVD van Katie Melua, een nieuwe koekepan… ja, ik ben veel te veel verwend. Wat is het toch een lieverd. Hij heeft echt ‘gewinkeld’ dit keer, want ik had hem geen cadeautips gegeven. En dan vind ik het des te leuker dat hij zo is geslaagd. Deze cadeaus laten meteen weer zien dat hij me echt kent… hij weet wat ik leuk vind, wat ik graag wil hebben, ook als ik het niet zelf aangeef. Maar het allerbelangrijkste is dat hij van me houdt, daar draait het om. Cadeaus zijn heel erg leuk, maar die knuffel is het mooiste cadeau dat ik van hem heb gekregen; daar straalt zijn liefde en warmte uit.
Lieverd, bedankt! Ik hou van je!!
… hoera hoera, dat kun je wel zien dat is…
Deze taart hadden mijn ‘zussen’ in Amerika besteld om daar mijn verjaardag te vieren. De bakker had alleen wat moeite met de Nederlandse naam… Chantel!!
Afgelopen week heb ik mezelf even lekker de tijd gegeven om bij te komen. Niets moest, alles mocht… en dat resulteerde vooral in veel rustige activiteiten, zoals krantje lezen, dvd’tje kijken en boekje doorbladeren. Maar eens moet het ‘normale’ leven weer beginnen en dat moet dan vandaag maar zijn. Wassen, strijken en stofzuigen; het is weer eens nodig… Reviews schrijven; het ritme moet er weer in komen. Redigeren voor het lokale nieuwsblad; ik ga maar weer eens volledig meedraaien (de deadline is immers woensdag 19.00 uur). En studeren; twee weken vakantie is lekker, maar ik ben er ook wel weer aan toe om te beginnen. Kortom; Monday as usual and Chantal is back in business.
U kunt uw ogen sluiten voor feiten,
maar niet voor herinneringen.
Tijdens mijn bezoek aan Amerika stond er natuurlijk ook een middagje ‘pumpkin carving’ op het programma. Het was immers de week vóór Halloween. En zo belanden we dus zondagmiddag aan oma’s keukentafel. Zes kids deden er hard hun best om de mooiste pompoenengezichten te maken. Het resultaat laat zich aanschouwen. Ieder achter zijn eigen pompoen.
Toelichting:
Vanwege een fout in de rechtsgang staan zes verdachten op vrije voeten. Een rechter in Den Bosch bleek onbevoegd recht te hebben gesproken. Onder de zes zit een vrouw die heeft bekend haar man te hebben gewurgd en verdachten van verkrachting. Weegt het belang van zuivere rechtspraak zwaarder dan dat van de slachtoffers?
Stelling:Het is terecht dat de rechtbank de zes verdachten vrijlaat.
Langzaamaan probeer ik weer in het normale ritme te komen en dus ook weer op mijn ‘normale’ tijden te loggen. Vandaag dus weer een logje van rond de klok van zeven. Zo kennen jullie me weer, toch?
Sinds ik terug ben, zit ik nog wel enigszins met mijn hoofd in Amerika. Het is vooral te merken aan mijn taalgebruik. Hoe stom is het toch dat ik op dit moment van veel woorden niet zo snel weet hoe ik het in het Nederlands moet zeggen; ik kan dan alleen op de Engelse zegswijze komen. Ik betrapte me er zelfs op dat ik gisterennacht wakker was en manlief in het Engels toesprak… gelukkig was hij zo slaperig dat het hem niet zo opviel… en zijn Engels is goed genoeg om te weten wát ik zei. Ook het typen van dit stukje moet ik wat bewuster doen om zo goed Nederlands te praten… Yes, English is my second language, definately!
Have a great day!! (Oftewel: een hele fijne dag…)
