Langzaamaan probeer ik weer in het normale ritme te komen en dus ook weer op mijn ‘normale’ tijden te loggen. Vandaag dus weer een logje van rond de klok van zeven. Zo kennen jullie me weer, toch?
Sinds ik terug ben, zit ik nog wel enigszins met mijn hoofd in Amerika. Het is vooral te merken aan mijn taalgebruik. Hoe stom is het toch dat ik op dit moment van veel woorden niet zo snel weet hoe ik het in het Nederlands moet zeggen; ik kan dan alleen op de Engelse zegswijze komen. Ik betrapte me er zelfs op dat ik gisterennacht wakker was en manlief in het Engels toesprak… gelukkig was hij zo slaperig dat het hem niet zo opviel… en zijn Engels is goed genoeg om te weten wát ik zei. Ook het typen van dit stukje moet ik wat bewuster doen om zo goed Nederlands te praten… Yes, English is my second language, definately!
Have a great day!! (Oftewel: een hele fijne dag…)
