Dire Straits-legende

Jawel, er zit weer een avondje-uit aan te komen… en wel vanavond. Een prachtige muziekavond staat ons te wachten… geheel verzorgd door Dire Straits-legende Mark Knopfler… puurheid is wat ik er van verwacht. Afgaand op de cd waarop deze tour is gebaseerd, moet het wel een mooie ervaring worden. ‘Kill To Get Crimson’ is zonder meer een lekkere cd… Morgen meer via een review op FOK!. Nu ga ik me even voorbereiden: geestelijk, lichamelijk en muzikaal.

Spreuk van de dag

When you talk, you repeat what you already know;
When you listen, you often learn something.

Niet vergeten hè!

Het is weer zover… het aloude klokdraaimoment is weer daar. Velen hebben moeite om te onthouden hoe het nu zit… vooruit – achteruit - vroeger donker – later donker. Chantaliaans wil jullie niet in verwarring brengen en zal dus even bijdragen aan de bewustwording… vannacht gaat de klok dus VOORuit, want het is VOORjaar.

C-C-C-Friday

Javier Guzman is ook weer één van die nieuwere cabaretiers. Langzaamaan komt hij in grotere zalen te staan… aandacht in C-C-C-Friday is dan verdiend. Een fragment uit zijn show ‘Ton Zuur’.

Teletekst

Chantaliaans heeft het tot Teletekst geschopt… met een ingezonden bericht, ontleend aan de log die ik diezelfde dag ook hier schreef…

Klik even op de kleine foto’s voor een grotere, leesbare versie.

Wat is dat toch met Nederland…

Er valt enkele millimeter poedersneeuw en ons land is in rep en roer… 900 km file! In de ons omringende landen lachen ze zich rot als ze dit horen. Daar rijden ze geregeld op enkele centimeters sneeuw, zonder problemen. Manlief hier heeft er gisterenochtend 3 uur over gedaan om in Amsterdam te komen, en hij was écht vroeg vertrokken… van de zotte. Uiteindelijk heeft hij een halve dag in de auto gezeten om een paar luttele uurtjes daadwerkelijk te kunnen werken. En de verhalen die hij vertelde over de mede-weg(mis)gebruikers… je zou er een boek over kunnen schrijven. Een ergernis top 100 zou het zeker opleveren… Ja, ons land is duidelijk heel erg geïmponeerd als het eens een klein beetje sneeuwt.

Radar – IBG

Als fervent kijker van het programma Radar van de TROS zaten wij gisteren weer op de bank om het te kijken. Item dit keer was de Informatie Beheer Groep waar studenten een lening kunnen afsluiten. Al eerder logde ik over leningen en de schulden die mensen daarmee aangaan. Nu ging het dus over studenten (of liever gezegd: oud-studenten) met enorme schulden. Denk hierbij aan bedragen van € 65.000. Op 39-jarige leeftijd nog altijd aan het afbetalen… wat een toekomst. Toch viel me op dat ook in deze reportage door o.a. Mw. Leijten van de SP de verantwoordelijkheid weer bij de geldverstrekker werd gelegd, de IBG dit keer. Zij moesten een duidelijkere website met rekenhulp opzetten (ik werp één blik op de site en zie de rekenprogrammalink metéén staan), zij zouden bij aanvraag eerst een brief moeten sturen naar de aanstaande lener om hem te wijzen op zijn latere schuld… zij, zij, zij. Waar is de verantwoordelijkheid van de student in deze… dat zijn toch ook geen ‘dommetjes’… kunnen zij niet zelf nagaan wat de gevolgen van lenen zijn. Lenen voor je studie is, helaas, in sommige gevallen nodig en dat is op zich best triest, maar je hoort ook vaak dat die bedragen niet voor studiedoeleinden worden besteed. Vakanties, stappen e.d. zijn ook veel voorkomende doelen voor het geleende geld. En als het geleende wel aan de studie wordt besteed, mag je aannemen dat de lener toch enig gezond verstand heeft om te beseffen dat hij dit eens terug moet betalen. En ondanks de lage rente die IBG hanteert, is dat nog altijd een rentelening en los je dus relatief niet zo veel af. Ik stoor me vaak aan het afschuiven van de verantwoordelijkheid in dit soort gevallen. Je bent student, met daarbij behorend toch een bepaald intelligentieniveau… je wilt als volwassene behandeld en gezien worden… gedraag je dan ook zo, en neem je verantwoordelijkheid dan ook als je zélf besluit te lenen… en dan zul je dus terug moeten betalen. Vervelend? Ja… Onoverkomelijk? Nee… Terecht? Ja zeker…

Queen en Paul Rodgers

Het is zeker: ze komen naar Nederland… dat zal een hele run worden om kaarten te gaan krijgen, maar het is de poging meer dan waard. Om alvast even in de stemming te komen een YouTubeje… niet alleen het nummer, maar ook de clip is indrukwekkend. Geniet!!

Zalig Pasen

Ik spreek wel niet zoveel talen als de Paus, maar toch even een kleine greep via Wikipedia… waar ik alleen mijn wens aan toe wil voegen:

VROLIJK PASEN!!!

• Afrikaans: Geseënde Paasfees
• Albanees: Gëzuar Pashkët
• Duits: Frohe Ostern, Fröhliche Ostern
• Engels: Happy Easter
• Estisch: Häid lihavõttepühi
• Fins: Hyvää pääsiäistä, Hauskaa pääsiäistä
• Frans: Joyeux Pâques, Joyeuses Pâques
• Hongaars: Kellemes Húsvéti Ünnepeket, Boldog Húsvétot
• Italiaans: Buona Pasqua, Felice Pasqua

• Nederlands: Zalig Pasen
• Papiamento: Felis Pasku
• Pools: Wesołych Świąt Wielkanocnych
• Portugees: Boa Páscoa, Feliz Páscoa
• Sloveens: Veselú Veľkú Noc
• Spaans: Feliz Pascua, Felices Pascuas
• Welsh: Pasg Hapus
• Zweeds: Glad Påsk

Tooltje

Als je weblogs leest, kom je her en der wel leuke links tegen. Vaak verwijzen die naar programmaatjes die je kunt downloaden. Onlangs kreeg ik een leuke tip om wat fotobewerking mee te realiseren. Niet echt om mee te publiceren of exposeren, maar wel leuk om wat mee te spelen; vooral de ‘lighting tool’. Hier is een voorbeeldje van een foto waarbij de belichting is omgezet in zgn. ’stage light’.

C-C-C-Friday

Om het multi-cultidebat aan te halen, vandaag één van onze Nederlands-Marokkaanse cabaretiers: Najib Amhali. Altijd wel goed voor wat lekkere accenten.

Vakantieplannen

Ja, we praten er al weer over: vakantie. En de plannen voor dit jaar beginnen vorm te krijgen. En omdat tips en ervaringen altijd welkom zijn, spui ik even het idee zoals dat er nu ligt. We zouden dit jaar graag in september (begin van de maand) een rondreis door Italie maken, een dag of 15 met de auto rondreizen. We hebben een trip gevonden van Milaan naar Sorrento (en weer terug, met alles wat er tussen ligt), maar andere adviezen en tips zijn welkom, ook tips voor reisorganisaties die we kunnen benaderen horen we graag.

Spui maar, ik hoor het graag. La Bella Italia!!

Verlangen

Als ik zo’n filmpje zie verlang ik wel weer naar een poes in huis… wat mis ik onze jongens op zo’n moment.

Ik ben ik

Ik kwam afgelopen week een gedicht (geschreven door ene Jill Mulder) tegen op het wereld wijde web en dat sprak me heel erg aan. Het weerspiegelde voor mij de nieuwe Chantal die ik aan het vormen ben. Gedeeltes zijn al waar, gedeeltes zijn zich nog aan het ontwikkelen. De kern van het gedicht is helemaal op zijn plaats. Ik wil jullie deelgenoot maken van de woorden die mij raakten.

Ik ben ik.
Ik ben niet volmaakt.
Maar zo ben ik.
Ik weet wie ik ben
en ik weet wat ik wil.
Soms ben ik een prater.
Soms ben ik heel stil.
Om mij te leren kennen.
Moet je dit kunnen leren:
Ik ben wie ik zijn wil.
En zo moet je mij accepteren.

Zure Haring achter glas

Ik ben op zich geen aanhanger van de Partij voor de Dieren van mevrouw Thieme. Ik heb er dan ook niet heel veel kennis over in huis, anders dan dat ik weet dat zij voor de dieren opkomen. Wat ik her en der van ze zie in de media komt op mij over als een one-issue-partij en dat trekt mij niet. Waarmee ik niet wil zeggen dat het opkomen voor het belang van dieren niet goed is, want dat is het zeker. Maar ik dwaal af: ik wil hier geen politiek relaas optekenen ten voordele van de PvdD. Wat wil ik dan wel met dit stukje zeggen? Tja, eigenlijk is het meer een humoristisch getint logje. Want hoe krijg je als Partij voor de Dieren het zo gescreent en gescout dat één van je boegbeeld (één van de twee in de Kamer zittende leden) een naam heeft die toch sterk gerelateerd is aan ‘dierenleed’. Vissen in een kom, zure haring in een potje… en dan zit je als Marianne Thieme in de Kamer met een partijgenoot die Ouwehand heeft… ik kan daar dan stilletjes wel om lachen…

Spreuk van de dag

Een mens kan nooit in dezelfde rivier stappen,
want bij de tweede keer zijn hij en de rivier veranderd.

Waterbedeffect

Je merkt bijna dagelijks wel dat er ‘nieuwe’ uitdrukkingen en woorden langzaam hun intrede in onze taal doen. Onlangs hoorde ik over het zgn. ‘waterbedeffect’. De spellingscontrole van de tekstverwerker geeft steevast aan dat hij het woord nog niet kent… nieuw dus (niet als je Googled overigens, want dan kom je het woord best tegen, vooral in politiek getinte hits). Wat is het waterbedeffect dan? Ik ben benieuwd hoe jullie als lezer het zouden omschrijven… spui dus maar in de reacties.

C-C-C-Friday

Vaste lezers weten wel dat wij ‘fan’ zijn van Jorgen Raymann. Niet alleen zijn programma ‘Raymann is Laat’ doet het hier goed. Ook zijn theatershows kunnen ons wel bekoren. Dit jaar gaan we zelfs naar een live-show van hem (de eerste keer). Maar om alvast even voor te genieten, een YouTubeje van Raymann.

Opvoeden

Van de week kwam ik laat op de avond al zappend terecht bij het programma ‘Ons een zorg’. Het ging over de jeugdzorg in Nederland. Tegenwoordig hebben veel mensen, vooral ouders, te maken met jeugdzorg. Vaak komen zij om de hoek kijken als er problemen zijn in een gezin. Meestal is dit op aangeven van de omgeving of de politie, maar soms ook op initiatief van de ouders zelf. Zo was er in deze aflevering een man en vrouw te zien die maar wat blij waren met de hulp van jeugdzorg. Vooral de man was zeer eerlijk in zijn eigen bevindingen: ‘Ik weet dat ik niet goed bezig ben met de opvoeding van mijn stiefkinderen.’ En als je dat zegt, kan ik daar alleen maar respect voor opbrengen. Toegeven dat je het niet goed meer weet en dat je hulp nodig hebt, maakt je in mijn ogen groot. Je hebt op die manier echt het beste met de kinderen voor en wilt kost wat kost voorkomen dat het ontspoort, met alle gevolgen van dien. Door ze hulp van jeugdzorg in te schakelen heeft deze man de kans gegrepen om de situatie te verbeteren en te voorkomen dat het mis gaat. Met verhalen die je tegenwoordig hoort van ontwrichte gezinnen en veel familiedrama’s vond ik deze man een positief signaal. Schaam je niet, maar vraag hulp! (En dat geldt niet alleen in situaties met kinderen, ook volwassenen kunnen soms beter toegeven het niet alleen te kunnen… hulp is geen vies woord!).

Smurfgekte

Als vaste klant van Albert.nl kreeg ik ook diverse smurfen. Elke actie die AH ingaat, wordt ook bij de vaste klanten van de thuisbezorgwinkel gepromoot. En hoe… wij hoeven niet per se 15 euro te besteden. Bij elke bestelling krijg je er standaard 8 smurfen bij. En dat is voor mij voordelig, want mijn bestelling is eigenlijk maar zo’n 4 smurfen waard. Nu is het niet zo dat ik de smurfen voor mezelf wil hebben (of stilletjes toch wel?), maar voor de kids in Amerika is het wel leuk. Het is toch een soort van typisch Nederlands fenomeen en echt kennen doen ze de smurf niet. Dus ik ben benieuwd hoe ze straks reageren op die kleine blauwe vriendjes… vijftien verschillende zit er niet in, want ik merk dat vooral luismurf erg in trek is bij Albert.nl. Maar ach, het zijn drie kids, dus ik kan ze wel zo verdelen dat ieder enkele verschillende heeft. Samen met de vorige actieopbrengst van AH (pluche dieren uit Jungleboek) heb ik weer een leuk doosje vol dat richting de VS kan.

Creative Block

Het gebeurt me eigenlijk zelden, een writer’s block is mij nagenoeg vreemd. En zo ook het creative block. Maar voor alles is een eerste keer en dus ook voor deze ervaring. Probleem? Ja dus… ik kamp met een creative block en wel op dvd-creëer-gebied. Sinds ik terug ben uit de Verenigde Staten (oktober 2007) ligt het video- en fotomateriaal te wachten op mijn creatieve inbreng om er een leuke dvd van te maken, maar het wil me maar niet lukken. De ideeën, die normaal in stromen langskomen, lijken nu verder weg dan ooit. Hoe moet ik deze dvd opzetten, welke lijn neem ik, hoe combineer ik alle losse elementen? Ik weet het gewoon niet… het wordt een sudderend project. Wellicht kan ik het laten liggen, dan kan ik het straks combineren met het materiaal dat ik dit najaar in de V.S. ga maken… al is dat niet mijn bedoeling. Ik moet er nu toch echt eens korte metten mee maken, mijn ‘zussen’ wachten ook met smart op dit project. Dus, kom op Chantal, move your butt!!

Weg boer, Hallo Italië

‘Boer zoekt vrouw’ is afgelopen en dus had de KRO een gat op zondagavond – primetime. Hoe vullen ze dat op? Met een nieuwe serie, met de naam ‘De Italiaanse Droom‘. Doel van het programma: vier stellen moeten een bed and breakfast in Italië opknappen om uiteindelijk als het nieuwe leven voor één van de stellen te gaan dienen. Op zich best een leuke format. Leuk om te zien wat de verschillen tussen Italiaanse, gepassioneerde  dorpsmensen en Hollandse nuchtere droomjagers zijn. Wat ons wel weer irriteerde was het taalgebruik van één van de koppels: een stel uit het Brabantse Rucphen. Nu zijn wij zelf Brabanders van geboorte en wonen er nog altijd, maar als wij ergens een hekel aan hebben dan is het wel het boerse taalgebruik dat sommigen in het openbaar bezigen. Met dialect is niets mis en je mag ook best horen dat iemand uit een bepaalde provincie komt. Maar moet je dan in het openbaar zó boers praten dat je ondertiteld moet worden? Wat voor beeld zet je dan weer neer van ons Brabanders? Even voor de duidelijkheid: wij praten niet allemaal zo in Brabant hoor!!! Hier spreken velen gewoon ABN.

Spreuk van de dag

In ieder kind schuilt een mens.
In ieder mens een kind.

Fotografische juweel

Wie kent onderstaande foto niet, het is misschien wel één van de bekendste over de hele wereld. Het meisje uit Afghanistan met de mooie ogen, helder en vastberaden in de camera kijkend, strijdbaar, ondanks alles wat haar leven ongetwijfeld teistert. Als fotograaf droom je van ‘juweeltjes’ als deze. Steve McCurry heeft er niet één, maar een heel oeuvre vol. Vandaag dus even een linkdumpje om de aandacht op deze man te vestigen. Een fotograaf die je mag bestempelen als één van ’s werelds beste als je het mij vraagt.

Klik op de foto om meer werk van Steve McCurry te zien, het is zéker de moeite waard.

C-C-C-Friday

Claudia de Breij houdt zich aardig staande in de cabaret-wereld. Naast 3fm (inmiddels gestopt), De Wereld draait door, Thank God it’s Friday en Claudia’s showboot treedt ze ook in theaters op. Ze wisselt haar shows af met tekst en muziek. Dat is een verfrissende combinatie. Vandaag even aandacht voor deze vakvrouw.

71° Noord

We kijken niet zo heel vaak naar één van de RTL-zenders. Op zich is er niets mis met die afdeling van de televisie, maar hun programma’s spreken ons gewoon minder aan. Nu trok RTL5 echter wel mijn aandacht met de aankondiging van een nieuw programma, 71° Noord. Survivaltochten trekken ons wel, de bijkomende psychologische ontwikkelingen interesseren ons ook. Bijkomende interesse bij deze nieuwe serie is het feit dat wij zelf in 2006 naar de Noordkaap zijn geweest en we dus weten hoe het daar is (al waren wij er niet met temperaturen beneden nul hoor… veel te koud voor ons). Vanaf 13 maart a.s. gaan we dus maar eens kijken of er een RTL-programma in onze tv-week kan worden opgenomen. (Zeker nu Wie is De Mol deze week afloopt, zijn we op zoek naar iets nieuws – naast Peking Express dan, want dat komt vanaf nu ook weer op tv en dat kijken we zeker…)

Het is weer een co-productie met de Belgen, dus is er ook een Belgische website.

Hoeveel mag je een kind belasten?

Als het onderwerp me aanspreekt, wil ik NCRV’s Dokument nog wel eens kijken. Meestal via UitzendingGemist, want het tijdstip past me niet vaak. Zo zag ik gisteren ook de eerste aflevering van een drie-luik over een meisje wiens vader een hersentumor heeft. Op zich een goed opgezette documentaire, zoals we van de makers van het programma wel gewend zijn. Wat me echter opviel was de enorme druk die de moeder op haar dochtertje legt. Ze wordt vaak als volwassene behandeld. Bepaalde ‘grote-mensen’-zaken worden in haar bijzijn besproken. Realiseer je je als moeder op zo’n moment niet dat ook als je kind niets laat merken, ze dit wel met zich meeneemt? Zorgen over een operatie die niet betaald wordt, de druk leggen dat je kind alleen maar lief mag zijn voor papa (begrijpelijk van de moeder dat je het wilt, maar het is en blijft een kind… ook onder deze omstandigheden). Ik was best geschokt door de manier waarop deze moeder vond dat zij haar dochter moest betrekken in de ziekte van haar vader. Het ging mij te ver, het gaf mij een schrikbeeld van een kind dat geen kind mag zijn, dat de zorgen van moeder én vader op zich neemt. Dat beeld doet me verdriet. Is de situatie van het naderende verlies van je vader niet al erg genoeg… zonder die druk?

Klein maar toch groot

Onlangs zat hij op de bank bij Claudia de Breij op de vrijdagavond, Thank God it’s Friday. En manlief en ik kende Van Velzen wel, maar alleen van zijn muziek. We waren dan ook verbaasd te zien dat hij ‘klein van stuk’ was. Je merkt vaak dat mensen vooroordelen hebben en best hard kunnen zijn tegenover mensen die anders zijn dan de doorsnee persoon. Doordat je vooraf niet weet hoe iemand verder is, maakt het beoordelen met een open blik een stuk makkelijker. Je gaat dan puur en alleen af op de muziek… maar bij Van Velzen betwijfel ik of het vooraf weten van zijn lengte mijn oordeel had veranderd. Die ‘kleine’ man is gewoon groot in wat hij doet. Een lekker nummer, ons land is weer een goede muzikant rijker…

Gaaf!!

Zoals ik vorige week al vertelde zijn we afgelopen zaterdag naar de opnames van Mooi! Weer De Leeuw geweest… GAAF!!! Dat is het enige woord dat wij ervoor hadden. Nu moet ik toegeven: Paul de Leeuw is een persoon die je mag of die je niet mag, er tussenin ligt niet zoveel. Dus voor diegene die hem niets vinden, ik kan me voorstellen dat jullie je afvragen wat wij er zo leuk aan vinden… Maar wij… wij vinden hem gewoon leuk… zeker de afgelopen jaren zijn wij hem steeds meer gaan waarderen. En na de opnames van zaterdag is dat gegroeid. De natuurlijke manier waarop hij zijn tv-show maakt is zo mooi om te ervaren. Paul staat echt geen werk te doen, maar is zijn passie aan het uitoefenen. Hij vermaakt het publiek au naturel. Er komt geen zgn. aanjager aan te pas die het publiek moet opwarmen (zoals bijv. wel bij Raymann is Laat gebeurt). Op het moment dat Paul binnen komt, is er meteen sfeer en die verdwijnt niet meer. Zelfs niet na de opnames… we worden dan nog eens getrakteerd op een toegift van een aantal nummers die Paul zingt met het orkest van Cor Bakker. Nee, dit was een zeer geslaagde middag… wij hebben genoten…

BTW:    We waren af en toe wel in beeld, maar je moest wel weten waar je moest kijken. Om in beeld te komen zaten we niet super (maar daar was het ons niet om te doen). Voor onszelf zaten we super… nagenoeg vooraan, recht voor Paul… het was alsof hij het programma tegen ons stond te presenteren.

Spreuk van de dag

Ervaring is de beste injectie tegen vooroordelen.

CWOT

Ik stuur wel eens een sms’je, en heel af en toe MSN ik weleens (via Skype dan, maar hetzelfde principe). Maar ik ga duidelijk niet met mijn tijd mee, want ik type over het algemeen gewoon hele, vooral Nederlandse woorden. Op internet kwam ik een speciaal woordenboek/lijst tegen voor SMS-MSN-taal… jeetje, wat een boel zeg. Als ik zo’n sms zou krijgen, zou ik geen benul hebben wat ze me te zeggen hebben… dat kost me teveel tijd om te ontcijferen. Laat staan dat ik zelf een sms moet typen met al deze ‘woorden’.

Nee, dank je, ik hou het bij VanDale-taalgebruik.

BTW: Wat de titel betekent, moet je maar even opzoeken in de lijst.