Volgende stap

Ik ben van mening dat je je lijf altijd eerst zelf de kans moet geven om te herstellen en een ziekte te lijf moet gaan. Maar soms… soms is het toch verstandig om even iemand anders in te schakelen. En daarom wordt er zo meteen toch maar even contact gezocht met de huisarts. Mijn ‘probleempjes’ lijken nl. niet vanzelf op te lossen. Ik kamp al sinds vrijdag met de eerder omschreven lichamelijk misère en i.p.v. vooruitgang in het ziektebeeld, is er veel achteruitgang en héél af en toe wat stabiliteit. En dus toch maar even overleggen of een antibioticakuur misschien niet verstandig is. Twee dagen zwoele zulu zijn met de stem van Manuela Kamp is nog wel leuk (ook voor manlief), maar na bijna een week zou ik wel weer eens wat volume willen hebben en vooral weer eens wat lucht willen krijgen… en dus… klim ik nú even in de phone om te bellen met de praktijk… wordt vervolgd.

Update:

De huisarts was het met me eens, ik heb nu lang genoeg gesukkeld en er moet wat zwaarder geschut ingezet worden… een anti-bioticakuur moet me gaan helpen om e.e.a. te lijf te gaan… de eerste tabletten zijn genomen, dus allemaal even duimen dat ik me snel weer wat beter ga voelen… want ik ben dat zulu-gevoel wel een beetje beu… Manuela Kemp mag haar stem terug hebben, en die benauwdheid kan me ook gestolen worden… en wil degene die mij zijn rokershoest heeft gegeven hem weer terug komen halen…