Illusie

Op zich zijn manlief en ik behoorlijk nuchter. Wij geloven niet in tovenarij, ufo’s bestaan niet en het leven is bij ons geen illusie. Toch werden we gisterenmiddag even uit het leven van alledag getrokken. Een paar uurtjes leefden we even in een wereld vol illusie. Het gebeurde, we zagen het, maar zagen het ook weer niet. Beiden hadden we nooit gedacht dat we ons zo zouden laten ‘beetnemen’, maar nogmaals, het gebeurt waar je bijzit. Ja, Hans Klok heeft ons verrast en meegenomen in zijn wereld van magie. Een show die ik iedereen aan kan raden. Thuis moeten we altijd een beetje lachen als we Klok en zijn blonde, wapperende lokken zien, maar dat het een vakman is, zullen we hier niet meer ontkennen. Geweldig, even ontsnapt te zijn uit de hedendaagse realiteit en je twee uurtjes laten verbazen… met dank aan Hans Klok (zonder windturbine, dat wel).

Spreuk van de dag

Geluk ervaren, is jezelf leren kennen.

Mood

Soms is alleen fotootje genoeg om een ‘mood’ aan te geven. Vandaag dus alleen een mooi en vooral zacht kiekje…

Klik op de foto voor een grotere versie via Flickr.

C-C-Friday

Een oer-Hollands product: hagelslag. Moet je in Amerika eens vragen of ze hagelslag bij het ontbijt kennen… What the hell you want for breakfast… hegelsleeg? Nou, wij zijn er groot mee geworden… vooral met Venz, Venz, Venz…

Gedragstraining

Afgelopen zaterdag had Nova een item dat me werkelijk heeft geschokt. Kleuters van 5/6 jaar die werkelijk ongelooflijk gedrag vertonen. Uitspraken, scheldwoorden, slaan, schoppen, vernielingen aanrichten, het komt allemaal in beeld. De special ‘behandelklas’ moet de kinderen weer in het gareel krijgen. Na het zien van de uitzending kan ik alleen maar zeggen dat ik enorm veel bewondering heb voor de mensen die daar werken en dag in, dag uit met deze kinderen worden geconfronteerd. Dit is een gedrag van kinderen dat m.i. te vaak wordt afgedaan als ADHD of iets dergelijks. Ik denk dat er in onze maatschappij werkelijk iets ontspoord is en dat deze ontwikkeling zal moeten worden stopgezet. Ik ben niet zo snel van slag na het zien van een programma, maar na deze uitzending moet ik toch echt even mijn gedachten ordenen en weer kijken naar het goede in kinderen, wat er zeker ook is. Maar deze kinderen… ik vrees voor hun toekomst.

Te ziek voor woorden…

Ik vind dit soort gedrag écht te ziek voor woorden… ben een echt vent/vrouw en ga gewoon werken… ook na een avondje doorhalen na het voetballen… Dit soort werknemers mogen van mij héél hard worden aangepakt.

Van balletjes en raar rollen

Soms beland je echt van het één in het ander. Zo heeft mijn weblog er ooit toe geleidt dat ik voor FOK! ben gaan reviewen. Beginnend met boeken kwamen er al snel dvd’s en cd’s bij. Het aantal reviews begint aardige vormen aan te nemen. Via een review die ik voor FOK! schreef, kwam ik in contact met een schrijfster. Ik heb twee boeken van haar besproken en over de afgegeven reviews was zij erg te spreken. En zo kwam het dat zij mij vorige week benaderde om te vragen of ik ‘proeflezer’ voor haar nieuwste boek zou willen zijn. NATUURLIJK! Ze gaf zelfs aan dat het misschien wel kan leiden tot meer ‘proefleeswerk’ in de toekomst voor andere schrijvers. Wat kan een balletje raar rollen zeg. Ik lijk met FOK! echt in de roos geschoten te hebben wat betreft het doen van iets dat ik leuk vind en wat ik op die manier ook met anderen kan delen. En ik zal ergens toch een beetje goed werk doen, anders zou ik toch niet gevraagd zijn door deze persoon… maar ach, goed of niet, belangrijkste is dat ik leuk vind wat ik doe en het goed te combineren is met mijn handicap en rust/activiteitenschema.

Sympathy Pains

Als je van elkaar houdt en veel tijd met elkaar doorbrengt, ga je ook steeds meer ‘op’ in elkaar. En als de één dan (ik in die geval) al een ruime week een bepaalde pijn heeft, is het vanzelfsprekend dat na een week de ander (manlief in dit geval) ook op nagenoeg dezelfde plaats pijn krijgt. Sympathy Pains noemen ze dat in het mooi Engels. Het verzacht het leed wel hoor, lekker samen zuchten dat het een vervelende pijn is. Laten we alleen voor beiden hopen dat hij toch weer snel weggaat, want we voelen ons liever SAMEN kiplekker.

Spreuk van de dag

Een oordeel kan weerlegd worden,
een vooroordeel nooit.

Eigen woning

De woningnood in Nederland is weer aan het toenemen, maar niet voor sommige vleermuizen. Ja, je leest het goed… vleermuizen. Gisteren op EenVandaag: ‘Natuurmonumenten koopt een heel pand op om zo vleermuizen een eigen huis te geven… het moet niet veel gekker worden. Ik ben best een dierenliefhebber, maar er zijn wel grenzen en ik heb soms het idee dat we dieren boven mensen gaan stellen…

C-C-Friday

Wie kent ze niet… de zingende Domo-koeien… aanstekelijke liedjes die zeer zeker blijven hangen… en dat is toch het doel van reclame. Als je járen later nog altijd het liedje kunt zingen dan spreek je van een geslaagde campagne… de vla is inmiddels (volgens mij) al uit de schappen verdwenen, maar de reclame blijft in het archief bestaan.

Triest nieuws

En dan log ik een keer ‘negatief’ over het Nederlands elftal, lees ik kort daarna onderstaand schokkende bericht op nu.nl

Pasgeboren dochter Boulahrouz overleden

LAUSANNE – De Nederlandse international Khalid Boulahrouz is bij het EK voetbal in Zwitserland en Oostenrijk getroffen door groot persoonlijk leed. Zijn dochtertje Anissa, dat woensdag te vroeg werd geboren in een ziekenhuis in Lausanne, is overleden. Dat heeft de teamleiding van Oranje donderdag bekendgemaakt.

“We zijn allemaal aangeslagen”, zo luidde de tekst in een kort persbericht vanuit Zwitserland.

Complicaties
Boulahrouz verliet woensdagmiddag de training van het Nederlands elftal in Lausanne, nadat zijn vrouw Sabia met zwangerschapscomplicaties in het ziekenhuis was opgenomen. Uit piëteit met Sabia en Khalid Boulahrouz is de voor donderdag geplande persbijeenkomst in het Olympisch museum geannuleerd. Wel begint om 14.00 uur op die locatie een persconferentie met bondscoach Marco van Basten en aanvoerder Edwin van der Sar.

A- en B-elftal

Volgens onze bondscoach mag er geen onderscheid worden gemaakt tussen de twee elftallen die tot nu toe in actie zijn gekomen op het EK. Toch viel me wel één niet onbelangrijk verschil op: bij het tweede elftal dat tegen Roemenië aantrad werd beduidend minder meegezongen met het volkslied dan bij het eerste elftal dat de eerdere twee wedstrijden speelde. Ik vind dat persoonlijk jammer. Gepassioneerd meezingen zoals de Roemenen hoeft nu ook weer niet, maar op zijn minst een beetje meezingen is wel gepast. Je wéét dat je wordt gefilmd op dat moment en heel Nederland ziet dat je niet meezingt. Ik vind dat een gemiste kans om je vaderlandsliefde te tonen. Of zou het een gebrek aan kennis van de tekst zijn, want dan kan ik ze wel even helpen hoor…

Wilhelmus van Nassouwe
Ben ick van Duytschen Bloedt,
Den Vaderland ghetrouwe
Blijf ick tot inden doet;
Een Prince van Orangien
Ben ick vry onverveert.
Den Coninck van Hispangien
Heb ick altijt gheeert.

Wil je de hele tekst lezen en leren, klik dan hier. De voetbalwedstrijd inclusief volkslied wordt dan wel al gauw drie keer zo lang, maar dat terzijde)

Verder heb ik niets aan te merken op onze voetbaljongens hoor, want vooralsnog doen ze het heel goed. Al zouden ze zaterdag naar huis moeten, dan mag dat met opgeheven hoofd.

Indrukwekkend verhaal

Soms krijg je een boek in handen dat je meteen raakt, vanaf het eerste hoofdstuk of zelfs al vanaf het moment dat je de achterflaptekst leest. Zo was dat bij mij eerder al het geval met Valse Salie, een autobiografisch verhaal over Münchhausen by Proxy. Dezelfde auteur benaderde me een poosje geleden met de mededeling dat zij nu, naast haar eerdere boek voor volwassenen over dit onderwerp, ook een kinderboek had geschreven. Ik was meteen nieuwsgierig. Het is me vaak opgevallen dat dit soort onderwerpen niet genoeg worden beschreven in kindertaal, terwijl zij toch vaak het slachtoffer zijn. Afgelopen weekend was het zover en werd het boek bij mij bezorgd, met prachtige notitie in het boek van de schrijfster waarvoor ik haar enorm bedank. De titel Doodziek en springlevend? vat in drie woorden de kern van de aandoening MbP. In één ruk las ik afgelopen maanden maandag bedoel ik dus, het verhaal uit en ik was wederom onder de indruk. Heel mooi en goed dat mensen zich inzetten om op deze manier kinderen te bereiken en van informatie te voorzien. Beide boeken zijn zeker een aanrader.

Lees meer over de boeken op FOK!:

Valse Salie

Doodziek en springlevend?

Mooie woorden

Onlangs kreeg ik van een dierbaar iemand onderstaande woorden gemaild. Heel speciaal voor mij, en omdat ze volgens mij universeel zijn, wil ik ze hier delen. De persoon van wie ik ze kreeg weet niet half hoeveel mensen ze met deze woorden kan raken en kan helpen. Dank je voor dit gebaar.

Soms wanneer ik niet meer weet
welke weg ik nemen moet
Zou ik zo graag ondersteuning willen
Welke route is nou goed
Waar moet ik stoppen
en wanneer moet ik gaan
Welke keer rechts
Hoe vaak moet ik links afslaan
Een begeleidende hand
die mij helpt en begeleidt
En die er is voor mij…

Oranje Gekte

Tijdens het concert van Guus Meeuwis in het PSV-Stadion was iedereen in het oranje uitgedost, dit i.v.m. de wedstrijd Nederland-Frankrijk op het EK. Het was heerlijk om dit grote Oranjefeest mee te mogen maken (al was het maar gedeeltelijk doordat mijn handicap weer eens maakte dat ik niet tot het eind kon blijven…)

Klik op de collage voor een grotere versie

Spreuk van de dag

Ervaring is de beste injectie tegen vooroordelen.

Guus Meeuwis 2008

Het was weer één groot -BRABANTS- feest, incl. Frans Bauer én winst voor het Nederlandse Elftal!!

Klik op de collage voor een grotere versie

Actie voeren is in

Het lijkt wel een herleving van de jaren ‘80, toen was actievoeren ook heel erg ‘in’. De afgelopen maanden hebben we weer heel wat beroepsgroepen zien staken, inclusief aanstaande beroepsgroepen, de scholieren. Postbodes, OV-chauffeurs, vrachtwagenchauffeurs, allemaal vonden ze het nodig om met die stomme oranje hesjes en petjes van het FNV de rechtgeaarde Nederlander te irriteren met hun stakingen. Ik weet het, ons land kent stakingsrecht, maar ik heb er zelf altijd weinig begrip voor. Ik denk ook dat het vaak het doel voorbijschiet en alleen maar irritaties opwekt bij de rest van de bevolking. Ik ben meer van het ‘gesprek aangaan’, ik denk dat je daar op termijn meer mee bereikt. Veel stakers zien het stakingsrecht ook gewoon als een lekker dagje vrij en weer even ‘gek’ doen op de Dam (of elders). Nee, het FNV (en andere bonden) is niet mijn soort organisatie.

C-C-Friday

Nog zo’n alom bekende uit den ouden doosch… wie kent de uitspraak niet… ‘Ze zei meneer tegen me…’

Bert…

… en Marco. Nee, geen Bert en Ernie. Dit keer doel ik op Bert Maalderink en Marco van Basten. Die twee hebben duidelijk een haat-liefde verhouding met elkaar. Er wordt aangegeven dat Marco kortaf is tegen Bert, maar zeg nou zelf Bert: stel niet gewoon hele domme, irritante vragen en vis je niet naar conflicten die er gewoon niet zijn (behalve dan straks tussen Marco en jou)? Jeetje, wat een slechte verslaggever is dat zeg. Het wordt tijd dat die de aftocht gaat beginnen… wat overigens ook voor Tom Egbers geldt wat betreft dit EK. De korte één op één gesprekken die hij met de studio in Hilversum heeft zijn nu ook niet echt van een hoog niveau. Hij staat er ongeïnteresseerd bij en kijkt continue andere kanten op… heel akelig om als kijker naar te kijken. Advies voor de NOS? Ik denk dat het eens tijd wordt om plaats te maken voor een frisse, jonge garde voor dit soort grote evenementen. Laat de ‘jeugd’ er een nieuwe draai aangeven… het wordt tijd!

Pretty in Pink

Een eerste collage van kiekjes met de nieuwe Canon EOS 450D (met dank aan mijn ouders voor het mooie boeket dat ik als onderwerp kon nemen).

Klik op de collage voor een grotere versie in Flickr.

Domme doos…

Het zijn geen woorden die ik gauw in de mond neem als ik over iemand spreek, maar deze dame… ik had haar al niet hoog staan, maar na het zien van de aflevering van ‘Knevel & v.d. Brink‘ van afgelopen vrijdag is doos Nanninga nog dieper gedaald in mijn rangorde. Als ‘tafeldoos’ word je toch geacht een bijdrage te leveren aan het gesprek en op een bepaald intellectueel niveau mee te praten met de gasten. Doosje Nanninga is hier echter totaal niet toe in staat. Ik weet in ieder geval wel weer eens te meer waarom ik De Telegraaf niet heb (waar zij een pagina in ‘volroddelt’) en waarom ik haar (en ook geen andere) roddelbladen lees… Nee, dit is niet mij soort mens… veel te leeg en op een bepaalde manier bij alles wat zij zegt en vraagt op zoek naar sensatie, roddel en achterklap… om dit dan vervolgens overdreven uit te meten in haar medium. Dit is voor mij geen journalistiek.

Kort bericht…

… groen was duidelijk niet mijn ding…

Monday Blues

Ik heb een beetje een nare smaak van het weekend over gehouden. Het lijkt wel of het niet mag lukken met de theatertickets die we nog hadden liggen voor het resterende gedeelte van dit seizoen. Moesten we drie weken geleden ‘De Lama’s’ al laten schieten, afgelopen vrijdag was het helaas de beurt aan ‘Les Miserables’. Door een klein ongelukje met het uit de auto tillen van mijn rolstoel heb ik mijn been geblesseerd en was zitten niet echt meer mogelijk… en dat is toch lastig als je een avondje theater in het vooruitzicht hebt. En dus moesten we besluiten niet te gaan… balen, want het is één van die musicals die ik écht wilde zien. Gelukkig, als schrale troost, hebben mijn ouders een prachtavond gehad. En wij… wij proberen nog wel een herkansing te krijgen…

(Wat betreft het been: dat is nog altijd niet beter en de tijd zal uitwijzen wat het is – het neigt aan te voelen als een scheurtje in de spier, en dat moet de tijd dan gewoon goed maken… we shall see.)

Spreuk van de dag

De herinneringen die je later wil hebben,
moet je nu maken.

Leuk beroep

Afgelopen week zag ik in Netwerk een man die een leuk beroep had, in ieder geval als je op de naam af gaat… ‘Futuroloog‘. Ik moest op één of andere manier meteen denken aan een man in een futuristisch Star Trek-pak die in een UFO door de stad gaat. Dat beeld maakte me vrolijk…

Later wilde ik toch wat meer weten over wat een futuroloog nu precies doet en dan kom je al snel bij Wikipedia terecht. Na het lezen van de informatie daar was het lachen een beetje gezakt en leek het me alleen nog maar een leuk en vooral interessant beroep. Een soort waarzegger om wetenschapsgebied.

C-C-C-Friday

… wordt C-C-Friday. En waar staat dat dan voor… C-C-Friday? Chantaliaans Commercial Friday. Ik heb de cabaretYouTubes wel een beetje gehad en ben eens gaan zoeken in het archief naar leuke, nostalgische of aandoenlijke reclamespotjes. En dit leek me wel een leuk nieuw thema voor de vrijdag. We beginnen met een héle bekende en vooral aandoenlijke reclame… helaas is de ster uit het spotje niet meer onder ons hij leeft nog altijd, maar hij blijft gewoon rete-lief en is vast nog rete-lief.

Pure verwennerij

We waren al een tijdje aan het denken aan een tweede ‘body’ Nee, geen tweede of verbouwd lichaam, maar een body in termen van fotografie. Tijdens de laatste vakantie werden we soms wel eens gek van het steeds moeten wisselen van lens tussen tele-, groothoek en standaard lens. Daarnaast is het soms handig als je beiden een toestel hebt om kiekjes mee te maken, al ben ik de fotograaf en manlief meer de filmer. Er zijn situaties dat je er beiden eentje wilt hebben. Aanvankelijk gingen de gedachten uit naar een tweede EOS 400D body, net als degene die ik nu heb. Maar aangezien deze, ondanks de komst van de EOS 450D niet veel goedkoper werden, neigden we langzaam naar die opvolger. En nu deed zich een mooie aanbieding voor. Sinds gisteren ben ik de trotse bezitter van de nieuwe CANON EOS 450D (naast mijn 400D). Bij onze eerstvolgende vakantie hoef ik dus niet meer zo heel vaak te wisselen van lens (beide bodies kunnen met een lens uitgerust worden die we op dat moment het meest gebruiken) en als we willen kunnen we samen foto’s maken. Ik weet het, het is pure luxe, maar als je een hobby zo leuk vind, mag dat best wat geld kosten. Mijn ‘foto-gear’ begint langzaamaan aardige vormen aan te nemen: twee bodies, twee 18-55mm lenzen, een 70-300mm lens, een lichtsterke 70-200mm lens, een 90mm macro-lens, een 10-20mm groothoeklens, een 550EX Speedlight flasher, een ringflitser, een soligor 3x convertor, een hoekzoeker, een trippod en een monopod. Je hebt er bijna een ‘drager’ voor nodig… gelukkig heb ik vorig jaar voor mijn verjaardag een foto-rugzak gekregen die zogezegd ‘op de groei’ was gekocht en kan ik alles dus met gemak kwijt. Ja, dames en heren, hier zit ONE-HAPPY-CAMPER!!! Nu maar hopen dat het snel vakantie is, zodat we alles kunnen gaan gebruiken (al zal er voor die tijd ook wel e.e.a. geschoten gaan worden hoor… we hopen op een mooie zondagmiddag…)

NOS Zomercolumns

Normaal gesproken kijk ik in de ochtend, terwijl ik op de laptop werk, op de achtergrond altijd naar Goedemorgen Nederland. Helaas zijn de dames en heren van dit programma (nu al) met zomervakantie en dat betekent dus een gat in de ochtend. Gelukkig is er Omroep Brabant met de herhalingen van de avond ervoor, waarvoor dank. Maar daarnaast wordt nu het ochtendjournaal van de NOS uitgebreid met een nieuw item: De Zomercolumns. Dit item werd vorig jaar met succes ingevoerd en ik ben dan ook blij dat zij op herhaling gaan. De zomercolumns bieden de correspondenten van het NOS Journaal de mogelijkheid om eens wat dieper in te gaan op wat er zich in ‘hun’ land afspeelt. Zij krijgen meer journalistieke vrijheid en meer tijd om een item te maken. Ik kijk er met veel plezier naar.

Ben je in de ochtend niet in de gelegenheid te kijken, de columns (ze staan tussen de andere logs – op datum gesorteerd) zijn ook via de weblog van de NOS te bekijken. Klik hier voor deze site met weblogs (trouwens een weblog die zeker de moeite van het volgen waard is, elke dag schrijven diverse correspondenten en journalisten van de NOS daar hun belevenissen op, zeer gevarieerd in aanbod). Een rechtstreekse link naar de zomercolumns vind je hier.

Oranjegekte

De oranjekoorts begint overal toe te slaan: welpies, voetballende poppetjes (er zijn er al heel wat afgereisd naar Amerika naar mijn ‘neefjes’ – al hebben die geen idee wie Ryan Babel of Ruud Van Nistelrooy zijn), oranje toeters, bellen, ballonnen, slingers enz. Ja, Nederland is er klaar voor. Het is niet spannend en de pot is niet groot, maar manlief en ik hebben een pool opgezet. Gelukkig is er wel wat strijd, want we komen beiden op een andere winnaar uit. Manlief gokt op Italie, ik op Duitsland… wie zal er winnen…

Wie denk jij dat er Europees Kampioen 2008 wordt?

What’s in the name

De afgelopen weken zijn we werkelijk overspoeld met de onduidelijke reclame van ‘Ziggo’. In deze spotjes wordt gedaan als Ziggo een persoon is, en dat terwijl het niet meer is dan een merknaam. Nog niet eens een echt pakkende als je het mij vraagt. Wat is Ziggo eigenlijk? Het is een samengaan van drie ‘oude’ merken op het gebied van @Home, Multikabel en Casema. Op zich slim gedaan, want alle drie hebben vanuit het verleden toch een beetje een juk over zich heen gekregen (zoals alle kabelexploitanten eigenlijk, denk aan UPC – Wereldpeer!!) en als je dan samengaat kun je maar het beste een andere, geheel nieuwe naam bedenken. Maar wie bedenkt die namen eigenlijk? Zitten alle die bollebozen dan opgesloten in een groot kantoor met een schaal met broodjes kaas en ham te brainstormen en te googelen met letters? Of wordt hier dan toch een heus marketingbureau voor in de arm genomen? En wat is eigenlijk een goede naam, waar moet die aan voldoen? Persoonlijk moet ik nog ernstig wennen aan Ziggo, want ja, ook wij zijn nu Ziggo (voormalig Casema-abonnee). En ondanks dat ik de naam Ziggo in dit stukje al veelvuldig heb getypt, hij doet me nog steeds niet veel… slechte marketing of een kwestie van wennen… de tijd zal het leren…

…ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo, ziggo…

Spreuk van de dag

Begrip: iets wat je krijgt als je het gegeven hebt.