1,2,3,4,5,6,7,8,9,10… Het is één van de eerste dingen die je als kind leert… maar gaan we ook door met dit tellen, onderhouden we dit eigenlijk wel? Ik wel. Ik reken nog redelijk veel uit met ‘mijn hoofd’ zoals dat vroeger heette. Geen rekenmachine of Excelsheet als ik even snel wat ING-zaken wil regelen. Ik ben ook dol op telspelletjes, de Nintendo DS staat er hier vol mee. Ze houden me scherp… en dat gun ik jullie ook, dus vandaag even een setje ‘telspellen’…
rekenen is nooit mijn sterkste kant geweest:-(
@ Teun, maar tellen is in principe geen rekenen…
3 vierkanten en 5 driehoeken?
Koe is redelijk goed in hoofdrekenen (waar de opdracht overigens niets mee te maken had, maar was wel leuk en wist je zelf natuurlijk ook wel!), vaak sneller dan de kassa’s/caissières. Wat nog wel eens voor problemen zorgt, als je vraagt of je er 15 cent of zo bij moet geven, zodat je een mooi rond bedrag terugkrijgt. Veel jonge kassamensen (zijn nl. ook regelmatig jongens) raken dan de kluts kwijt en zeggen ‘nee, laat maar’!
nee niet mijn ding, wel taal en geschiedenis. De jongens vinden dit wel leuk
Ik sluit me aan bij Koe
Spelletjes hou ik helemaal niet van, niet als je moet tellen of rekenenen of zo.
Als ik betaal reken ik wel altijd alles uit mijn hoofd, en dat gaat me prima af.
@ Koe, dat geld bijgeven is niet iedereen gegeven idd, caissières raken ook vaak helemaal van slag als je dat zelf voorsteld…
@ Renesmurf, verbaast me dat nu echt, dat jij niet van spelletjes houdt…
@ Liesbeth, Taal is wel mijn ‘ding’, geschiedenis dan weer niet…
@ Me!, bij welk deel van Koe sluit je je dan aan?
Ehm, Teun sloot zich niet bij Koe aan, toch? Maar Me.
Enne, ehm 2: je schrijft/gebruikt zelf (volgens Koe) rekenen en tellen ook een beetje door elkaar in je verhaal? Niet dat het Koe uitmaakt, begrijp je zo ook wel
@ Koe, idd, tellen en rekenen gebruik ik door elkaar… maar dat maakt de gesture van het verhaal niet minder duidelijk toch…