Het is weer ‘column-deel-tijd’

Ik deel weer eens even een door mij geschreven column voor het plaatselijke dorpskrantje. Zo, even knippen en plakken (want 1 keer geschreven als therapie, dat doe ik niet nog een keer):

CHANTAL MIJMERT: PIROUETTES

Dat het gemis van de functie van benen erg lastig is, is me –helaas- al sinds 1993 duidelijk. Maar als daar het gemis van een arm c.q. hand bijkomt, dan wordt het allemaal wel erg lastig, soms ook wel op het komisch af. Ziet u mij al schuifelend en zigzaggend door de Makro stiefelen; een been (mijn ‘beste’ beentje) op de grond om een beetje bij te sturen, een arm aan de hoepel om dat bijsturen van het been weer te corrigeren, want… om het handiger te maken zijn beide bijstuurelementen aan de linker kant gesitueerd en is dat dus als roeien met een riem i.p.v. twee riemen… en u ziet het al voor zich, dan draai je toch hoofdzakelijk rondjes. Het is dan ook zaak om goed om je heen te kijken, in de schappen te bepalen wat je wilt hebben, en dan wanneer je na zes rondjes EINDELIJK goed voor dat rek staat metéén te pakken wat je nodig hebt. Goede oriëntatie vooraf is dus noodzaak, want dat misselijkmakend rondje wil je niet nog een keer voor datzelfde rek hoeven maken, je moet immers nog meer boodschappen hebben. Wanneer je dan –na vele pirouetten en Engelse rolstoelwalsen- bij de kassa aankomt, komt uitdaging twee: betalen. Een arm zit straks opgesloten in een hevige winterjas, want ondanks dat we maart optekenen als ik deze column tik, is van lente nog geen sprake (maar dat is voer voor een volgende column). De linkerhand, die wel bruikbaar is, maar niet gecoördineerd zoals ik graag zou willen, probeert de portemonnee te openen en het juiste pasje eruit te halen, op zich al een uitdaging. Dan het intoetsen van de pin, met links vooral meer lijkend op het intoetsen van de willekeurige Lotto-uitslagen en dan maar hopen tot de kassajuffrouw of de pinautomaat ‘BINGO’ roept. Als dan EINDELIJK de definitieve fiat komt, rest een laatste circus; het meenemen van de losse boodschappen op mijn schoot, waarbij de artikelen alle kanten opgaan en ik maar een hand heb om ze corrigerend in bedwang te houden. Lieve lezers, ik beken het ronduit, een bezoekje aan Makro –wat voorheen mijn favoriete uitje toch wel was- komt zo wel onder druk te staan. Maar niet getreurd, na dit alles kan ik vast en zeker meedoen aan ‘Everbody Dance Now’, mijn pirouette-techniek gaat met grote sprongen vooruit.

About these ads

10 Comments

  1. Ik maak net m`n postvak open en daar ik geabonneerd ben op “Dagelijkse Inspiratie” krijg ik elke dag een quote .Die van vandaag past wel bij jouw verhaal:
    “Ook met de stenen die jou de weg versperren, kun je iets moois bouwen.”(Goethe)

Opmerkingen, meningen of commentaar laat je hier achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s