De laatste D-day…

Vandaag is de laatste keer dat ik de titel D-day ga gebruiken gerelateerd aan mijn arm. Vandaag gaat de specialist eens van binnen kijken of er nog iets te maken valt van mijn arm en schouder. Spannende dag dus. Voorlopige zal ik daarna niet meer veel op internet te vinden zijn tot ik weer een beetje in staat ben en verantwoord de arm kan gebruiken. Ik beloof hier wel te posten en jullie blog te bezoeken en lezen, maar reageren zit er even niet in. Please be patient¬†with me, I’ll be back (her famous last words!).

Dikke pil

IBPIk ben dol op lezen en er gaat geen dag voorbij dat ik niet lees, al is het maar een krant of tijdschrift. Boeken hebben mijn voorkeur, maar momenteel is er een ding dat me weerhoudt te lezen in het boek dat op de tafel klaarligt, en dat is het gewicht. Ik ben Pelgrim ligt te wachten om gelezen te worden, en ik kijk er ook naar uit, de recensies zijn goed namelijk. Maar zo’n dik en zwaar boek lezen met twee poezen die per se mee willen lezen is erg lastig. En met de aanstaande operatie van deze week zal het boek dus nog even moeten wachten, want om datzelfde te doen met maar 1 arm is onmogelijk. Helaas…. ik zal wel even een korte beschrijving geven zodat jullie een idee hebben wat er in de wachtruimte staat.

“Pelgrim is de codenaam van een man die niet bestaat. De geadopteerde zoon die uitgroeide tot een van de beste spionnen. De regisseur van een uiterst geheime eenheid binnen de Amerikaanse spionagedienst. Een man die, voordat hij van de aardbodem verdween, het ultieme boek schreef over forensisch onderzoek. Het is datzelfde boek dat hem een jaar later in een obscuur hotel in Manhattan doet belanden, waar het lichaam van een onherkenbaar verminkt jonge vrouw is gevonden. Maar wat begint als een moordonderzoek zonder aanwijzingen, verandert in een zoektocht naar een onbekende vijand die een weerzinwekkend plan tot uitvoer wil brengen.”