Chantal at the movies

Skyfall

Regie: Sam Mendes | Cast: Daniel Craig (James Bond), Judi Dench (M), Javier Bardem (Raoul Silva), Ralph Fiennes (Mallory), Naomie Harris (Eve), Bérénice Marlohe (Sévérine), Ben Whishaw (Q) e.a. |Speelduur: 142 minuten | Jaar: 2012

Vroeger was ik niet echt wat je noemt een ‘Bond girl’, de films konden me niet bekoren, maar sinds Casino Royale ben ik wel een beetje om, en dus togen we dit weekend naar Antwerpen om daar de nieuwste Bond film te gaan zien: Skyfall.

Het verhaal: (voor wie het nog niet zou kennen)

Skyfall is het 23e avontuur van James Bond (Daniel Craig), waarin hij het moet opnemen tegen de schurk du jour, Raoul Silva (Javier Bardem). Ook wordt de loyaliteit van de geheim agent voor M (Judi Dench) op de proef wordt gesteld wanneer zij ingehaald wordt door haar verleden. Als de Britse geheime dienst MI6 onder vuur ligt, moet 007 de dreiging opsporen en vernietigen, hoe persoonlijk het ook wordt.

Bron: Film1

Mijn oordeel:

De film is met 2 uur en 20 minuten lang, maar niet te lang. Het is geen onoverkomelijke zit, je wordt van actie naar actie genomen, en het verhaal ontwikkelt zich prettig. De gefilmde acties zijn ook niet al te veel over de top, een beetje mag wel, het is per slot een Bond film, die moet een beetje té zijn. Craig zet 007 weer netjes neer, een beetje ruig, maar toch nog altijd gedistingeerd. Ook de nieuwe, zeer jonge Q is een welkome aanvulling. Ralph Fienes weet zich langzaam op te werken als de nieuwe M, en maakt nieuwsgierig naar de volgende Bond film. Hoe zal hij in de voetsporen van Judie Dench treden? Deze krasse dame was voor mij toch altijd een prettige vaste waarde de laatste Bonds. She shall be missed! Jammer wel van de opzichtige sluikreclame voor o.a. Omega en Heineken, dat had niet gehoeven voor mij als kijker. Maar verder vermakelijk amusement, met de nodige actie en een goed Bond verhaal.

Oordeel: 8/10

Chantal at the Movies

 

TED

Genre: Komedie
Regisseur: Seth MacFarlane
Hoofdrollen: Mark Wahlberg, Mila Kunis en de stem van Seth MacFarlane (Ted)
Duur: 1h 47m

KORTE INHOUD:
John laat een kerstwonder uitkomen door zijn enige vriend in zijn leven tot leven te wekken: zijn teddybeer. De twee groeien samen op en John zal op een gegeven moment moeten kiezen om bij zijn vriendin te blijven of zijn vriendschap met zijn gemene, en zeer ongepaste teddybeer Ted te behouden. (Bron: Moviemeter)

OORDEEL:
Ben je op zoek naar een film die je even lekker de zwaarheid van de dag wil doen vergeten, dan zit je bij Ted goed. De eerste helft van de film kenmerkt zich door goede, harde mannenhumor. Alle elementen komen wel aan bot, met als onderliggende lijn de longlife vriendschap tussen een inmiddels 35-jarige man en zijn tot leven gekomen teddybeer. Nadat je -vooral als vrouw- deze eerste fase hebt doorstaan zonder schaamrood op de kaken, gaat de film over in een rom-kom, en daar komen de vrouwen dan wellicht weer meer aan hun trekken. Deze combinatie maakt de film zowel voor mannen als voor vrouwen geschikt, en de gemiddelde tiener kan er ook nog wel mee naartoe genomen worden, het hoort nu eenmaal bij deze tijd dat we niet meer preuts doen over grove(re) woorden. Al met al een vermakelijke komedie in zijn genre. Mark Wahlberg eens in een hele andere rol, en aangevuld met Mila Kunis vormen zij een leuk paar, en later zelfs een gezin, onorthodox wellicht, met een teddybeer als ‘kind’.

Op de Chantaliaans-score-schaal: 8/10

Ted

Zo… vandaag samen met mijn neefje eens op pad, happie eten, filmpje pakken in dun Anvers… Leuk! De keuze van de film – TED – is mede door hem bepaald, vooral omdat moeders de film niet zo leuk vond, dacht hij vast: “Dan gaat die lieve Tante Chantal wel met me mee…”. En gelijk had hij, want ik mag dat soort kolderfilms wel… Morgen (of later) wellicht een kort verslag/recensietje van de film en het uitje.

Chantal at the Movies

Tijd voor een nieuwe categorie op Chantaliaans, en wel ‘Chantal at the Movies’. Af en toe een kleine review van de films die we zowel hebben gezien, hetzij thuis, hetzij in de bioscoop (want daar gaan we nu weer geregeld naartoe, na jaren van afwezigheid). We beginnen de categorie met een eerste post over de film die we afgelopen zaterdag in Antwerpen hebben gezien; The Double.

THE DOUBLE

Genre: Thriller/Misdaad
Duur: 1h38m
Hoofdrollen: Richard Gere, Topher Grace, Stephen Moyer, Martin Sheen

Het verhaal:
De gepensioneerde CIA agent Paul Shepherdson (Gere) wordt opnieuw aan het werk gezet door de jonge, ambitieuze FBI agent Ben Geary (Grace) om de mysterieuze moord op te lossen van een Amerikaanse senator. De voormalige CIA agent wordt bij de moordzaak betrokken vanwege zijn extensieve kennis over een oud-Russische huurmoordenaar genaamd “Cassius” (Moyer) wiens werkwijze identiek overeenkomt met de moord op de senator. Agent Shepherdson krijgt hiermee één laatste kans om deze beruchte moordenaar te vatten die al jarenlang arrestatie heeft weten te vermijden. (bron: Moviemeter)

Oordeel:
De film kenmerkt zich vooral door de vele plotwendingen, wat ervoor zorgt dat je je aandacht er wel bij moet houden. Zonder te veel uit de doeken te doen, nemen de diverse personages regelmatige een dubbele identiteit aan. Het geeft het verhaal, en de losse personages, steeds een ander uiterlijk en houdt de kijker scherp. Telkens wanneer je denkt te weten wie wie is, duikt er een ‘Double’ op. De uiteindelijk ontknoping is verrassend en doet de naam van de film wel eer aan.

Op de Chantaliaans-score-schaal: 8/10