You are currently browsing the category archive for the 'Muziek' category.
Volgens onze bondscoach mag er geen onderscheid worden gemaakt tussen de twee elftallen die tot nu toe in actie zijn gekomen op het EK. Toch viel me wel één niet onbelangrijk verschil op: bij het tweede elftal dat tegen Roemenië aantrad werd beduidend minder meegezongen met het volkslied dan bij het eerste elftal dat de eerdere twee wedstrijden speelde. Ik vind dat persoonlijk jammer. Gepassioneerd meezingen zoals de Roemenen hoeft nu ook weer niet, maar op zijn minst een beetje meezingen is wel gepast. Je wéét dat je wordt gefilmd op dat moment en heel Nederland ziet dat je niet meezingt. Ik vind dat een gemiste kans om je vaderlandsliefde te tonen. Of zou het een gebrek aan kennis van de tekst zijn, want dan kan ik ze wel even helpen hoor…
Wilhelmus van Nassouwe
Ben ick van Duytschen Bloedt,
Den Vaderland ghetrouwe
Blijf ick tot inden doet;
Een Prince van Orangien
Ben ick vry onverveert.
Den Coninck van Hispangien
Heb ick altijt gheeert.
Wil je de hele tekst lezen en leren, klik dan hier. De voetbalwedstrijd inclusief volkslied wordt dan wel al gauw drie keer zo lang, maar dat terzijde)
Verder heb ik niets aan te merken op onze voetbaljongens hoor, want vooralsnog doen ze het heel goed. Al zouden ze zaterdag naar huis moeten, dan mag dat met opgeheven hoofd.
Ik heb een beetje een nare smaak van het weekend over gehouden. Het lijkt wel of het niet mag lukken met de theatertickets die we nog hadden liggen voor het resterende gedeelte van dit seizoen. Moesten we drie weken geleden ‘De Lama’s’ al laten schieten, afgelopen vrijdag was het helaas de beurt aan ‘Les Miserables’. Door een klein ongelukje met het uit de auto tillen van mijn rolstoel heb ik mijn been geblesseerd en was zitten niet echt meer mogelijk… en dat is toch lastig als je een avondje theater in het vooruitzicht hebt. En dus moesten we besluiten niet te gaan… balen, want het is één van die musicals die ik écht wilde zien. Gelukkig, als schrale troost, hebben mijn ouders een prachtavond gehad. En wij… wij proberen nog wel een herkansing te krijgen…
(Wat betreft het been: dat is nog altijd niet beter en de tijd zal uitwijzen wat het is - het neigt aan te voelen als een scheurtje in de spier, en dat moet de tijd dan gewoon goed maken… we shall see.)
Ongetwijfeld is er gisteren volop over het Songfestival geschreven, en dan met name over de uitschakeling van Nederland. Ik heb zelf al jaren het idee dat we hier maar niet meer aan mee moeten doen. De tijd is er niet meer naar dat dit het soort evenement is dat de saamhorigheid in Europa moet vergroten. Het gaat al lang niet meer om de muziek en het nummer, maar om de performance. Hoe ‘freakier’ hoe beter. En zeg nu zelf: wij zijn gewoon Hollanders met een nuchtere insteek, die nog altijd gaan voor een mooi, muzikaal lied. En dan ben je per definitie eigenlijk kansloos. Menigeen zou willen dat het Songfestival nog is wat het vroeger was, in de tijd van Teach Inn en Abba. Met programma’s als Idols, So you wanna be (whatever) en vele soortgelijke uitspattingen is een songfestival niet meer nodig. Ik ben zelf nooit een die-hard fan geweest, maar ik ben ook weer niet te beroerd om toe te geven dat ik als kind en jonge tiener wel naar de televisie keer. Het was dan vooral omdat het een gezellig zaterdagavondvermaak was, met het hele gezin rond de televisie. Papa op de grond op een kussen, mama met een wijntje in de bank en dan in spanning wachten op de uitslag. Maar dat gevoel is er al lang niet meer… als we al zouden kijken, hebben manlief en ik moeite om wakker te blijven tijdens de ‘marathon’ - zeker als je die nu over drie volle avonden (twee halve finales en één finale) gaat spreiden. Nee, Nederland… volgend jaar maar eens een keertje niet meedoen aan die voorronde. Nog even en het wordt net als met een EK of WK. Je krijgt eerst kwalificatierondes (in poules in gedeeld, een jaar lang strijden om eerste in de betreffende groep te worden). Dan een toernooi met vijf rondes om uiteindelijk in de finale te geraken (of eigenlijk voor velen: vooral niet in die finale te belanden). En wees eerlijk: in voetballand hebben we dat ooit ook maar één keer gewonnen - in 1988. Laten we onszelf dit allemaal niet aandoen. Muzikaal zijn we gewoon té netjes en té goed, dat winnen we nooit (net zoals we nooit Europees of Wereldkampioen zullen worden met voetbal, daar zijn we ook té goed voor - ahum).
… door mij dan (want hij was vast al veel langer bekend bij anderen). Milow, een Belgische zanger… mijn eerste indruk is héél erg goed, dus het wordt tijd om maar eens op zoek te gaan naar een cd van hem… tot die tijd:
Update: Cd gevonden en gebrand. A.s. vrijdag een lange autorit voor de boeg en dan kan ik dus eens mooi een luistersessie houden…
Mijn week ligt een dagje overhoop… grieperig en afspraken op zaterdag. Vandaar vandaag het stukje van gisteren en géén dagspreuk deze week…
17 jaar geleden was ik nog niet klaar om naar een musical als deze te gaan. Gelukkig krijg ik nu een herkansing en wel op 6 juni a.s. Want jawel, dan gaan manlief en ik ons onderdompelen in het verhaal van Les Misérables. Er worden lovende woorden over gesproken, de muziek ken ik al wel en die is zeker pakkend en meeslepend. Ik laat me graag onderdompelen in dit spektakel. Kom maar op met de barricades…Jean Valjean!
Het kostte wat moeite,: vele malen nummer ‘drukken’, vaak ophangen en weer opnieuw bellen, minuten lang wachten… maar dit alles bleek niet voor niets. Op 7 oktober 2008 zitten wij in Ahoy bij het concert van Queen & Paul Rodgers… hier in huis lopen dus twee ‘happy campers’ rond.
De beloofde review van het concert van Mark Knopfler in Ahoy is vanaf vandaag op FOK! te vinden. Klik hier als je hem wilt lezen.
De avond was SUPER!! Zoals beloofd zal er een review op FOK! komen, maar deze zal waarschijnlijk pas morgen online gaan. I.v.m. 1 april is er een’themadag’ op FOK! en worden er geen ‘gewone’ reviews geplaatst. Dus nog even wachten… maar ik wilde toch een kiekje plaatsen en een eerste reactie: THANKS MARK!!!
Foto: Chantal Huijbregts - © 2008
Jawel, er zit weer een avondje-uit aan te komen… en wel vanavond. Een prachtige muziekavond staat ons te wachten… geheel verzorgd door Dire Straits-legende Mark Knopfler… puurheid is wat ik er van verwacht. Afgaand op de cd waarop deze tour is gebaseerd, moet het wel een mooie ervaring worden. ‘Kill To Get Crimson’ is zonder meer een lekkere cd… Morgen meer via een review op FOK!. Nu ga ik me even voorbereiden: geestelijk, lichamelijk en muzikaal.
Het is zeker: ze komen naar Nederland… dat zal een hele run worden om kaarten te gaan krijgen, maar het is de poging meer dan waard. Om alvast even in de stemming te komen een YouTubeje… niet alleen het nummer, maar ook de clip is indrukwekkend. Geniet!!
Onlangs zat hij op de bank bij Claudia de Breij op de vrijdagavond, Thank God it’s Friday. En manlief en ik kende Van Velzen wel, maar alleen van zijn muziek. We waren dan ook verbaasd te zien dat hij ‘klein van stuk’ was. Je merkt vaak dat mensen vooroordelen hebben en best hard kunnen zijn tegenover mensen die anders zijn dan de doorsnee persoon. Doordat je vooraf niet weet hoe iemand verder is, maakt het beoordelen met een open blik een stuk makkelijker. Je gaat dan puur en alleen af op de muziek… maar bij Van Velzen betwijfel ik of het vooraf weten van zijn lengte mijn oordeel had veranderd. Die ‘kleine’ man is gewoon groot in wat hij doet. Een lekker nummer, ons land is weer een goede muzikant rijker…
Komend jaar kunnen we er weer een concert bijschrijven op de kalender… en wel het concert van Mark Knopfler (Dire Straits). Op 31 maart zijn we erbij in Ahoy Rotterdam. Dat had de kerstman goed bedacht… een leuk gevulde envelop onder de kerstboom en manlief was helemaal verrast. We hadden nl. al eerder geprobeerd kaarten te krijgen, maar dat was niet gelukt… en nu ineens tóch nog… HELEMAAL TOP! De nieuwe cd werd door de kerstman ook nog aangereikt, dus we kunnen inluisteren.
Hoe muzikaal gaan jullie 2008 maken?
Wat was dat een SUPER-ervaring. Bruce Springsteen and the E-street band. Dat nemen ze ons nooit meer af. Een herinnering voor het leven. Het was de dag uitstel (wegens ziekte van The Boss) meer dan waard.
We hebben een paar foto’s gemaakt (met de kleine camera). Illegaal weliswaar, want er waren geen camera’s toegestaan en we moesten dus onze EOS inleveren voor we naar binnen gingen… gelukkig had ik de kleine Ixus nog en hebben we toch een tastbare herinnering. Naast wat shots met de GSM, die ik nog moet uploaden om te kijken wat het is geworden.
En speciaal voor Nederland en Sinterklaas (wat volgens Bruce hetzelfde is als Santa Claus):
Neeeeee, niet ik… maar hij.
Wat zou dat hoor ik jullie denken. Nou, wij zouden daar vanavond naartoe gaan… maar gelukkig wees een lieve vriendin ons er per mail op dat het niet doorgaat. Dank je, nogmaals!!! We waren anders écht voor niets gereden… en dat is best ver. Hopelijk is hij morgen dus weer beter…
Wie niet probeert, weet niet of iets nog mogelijk is. En zo dachten wij ook toen we alsnog informeerde of er voor het concert van The Boss (30 november 2007 in het Gelredome in Arnhem) nog rolstoelplaatsen beschikbaar waren… alle sites gaven aan dat alles was uitverkocht. Ervaring leert ons echter dat het hier dan vaak om de standaard kaarten gaat en niet om de rolstoelplaatsen. En wat blijkt? We hebben geluk… 2 rolstoelplaatsen zijn zojuist gereserveerd en wij zijn er dus bij op die vrijdag de 30ste in november…
Bruce… here we come!!
Vrijdag 13 juni 2008 - Philips Stadion Eindhoven - Guus Meeuwis
En wij… wij zijn er wederom bij!!! Helemaal super!!!
Wat was dit GEWELDIG… met VETTE HOOFDLETTERS!!! De heren kunnen na al die jaren nog altijd een goed staaltje muziek wegzetten. De bijbehorende lichtshow met videowalls maakte het helemaal af. Ik ben blij dat ik dit heb mee mogen maken. Een concert om NOOIT meer te vergeten…
Om jullie mee te laten genieten, heb ik natuurlijk wel even de camera ter hand genomen en wat foto’s gemaakt. In deze collage zie je een overzicht. (Klik op de collage om door de gaan naar Flickr - voor een grotere weergave.) Daar staat de collage nog maals, als ook de losse foto’s (klikkerdeklik)… blader gerust en geniet mee.
(Ook op FOK! staat een review die ik schreef over het concert… klik hier om die te lezen.)
Vanavond is het zover… lang gewacht, maar we gaan er van genieten… De Arena in Amsterdam - The Police. We hebben er zin in… beiden zijn we erg gecharmeerd van de muziek van de band (hier en daar zitten er ook nog herinneringen aan de nummers vast uit onze verkeringstijd…) en wie weet is het wel de laatste keer dat we een live concert van deze heren kunnen bijwonen… ze zijn immers al op leeftijd. We gaan er zeker een top-avond van maken… jullie horen het wel…
… want als Brabander mag je zo’n Brabants feestje toch niet missen. De eerste twee concerten waren uitverkocht, maar voor zondag 17 juni kon ik nog 2 hele mooie rolstoelplaatsen op de kop tikken… en dus zitten wij op die middag in het Philips Stadion om naar ‘onze Guus’ te luisteren… dat zal een feest zijn!!

Ik ben geen echte fan van muziek van bijvoorbeeld DJ Tiesto… toch kan het… als je even boos bent en je ergert… heel lekker werken… vooral in de auto… en daarom ging gisteren de volumeknop van de autoradio dan ook vol open… om even mijn boosheid over iets kwijt te raken… en daar is Tiesto best lekkere muziek voor… dank je Tiesto!!
YES!! Wij hebben ze… kaartjes voor dit spektakel… iemand jaloers?
Vanavond gaan we een heerlijk avondje naar het theater….. en wat valt daar dan te beleven, vragen jullie je vast af. Nou, klik hier en je weet wat we gaan zien/horen. Ik kijk er naar uit….. en wie weet vertel ik later nog wel hoe het was….. of zal ik jullie in spanning laten?
Laten we alleen hopen dat de sneeuw geen roet in het eten gooit en de wegen wel begaanbaar blijven - de KNMI geeft nl. weeralarm af, zeker voor Brabant.
Het zijn meestal niet de beste foto’s, maar het gaat om de herinneringen die je erbij hebt, en dat dit zo’n foto is, staat als een paal boven water. Het concert bij John Legend was GE-WEL-DIG!!!! Wat een artiest puur sang….. een heuse aanrader voor wie van R&B houdt, pure R&B!!!
Vanavond is het dan zover….. we gaan naar John Legend in de HMH te Amsterdam en wat hebben we er zin in. De afgelopen weken hebben we al ‘ingeluisterd’. De CD is al grijsgedraaid, en nu gaan we het geheel live beluisteren en bekijken. Morgen horen jullie wel hoe het was.

BTW: Kent iemand de persoon die het voorprogramma vervult: Robin Thicke?
Via mijn dagelijkse krantje werd mijn aandacht getrokken….. een artiest waar ik nog niet eerder van gehoord had….. maar de recensie bracht me ertoe eens te gaan zoeken….. en wat denk je….. wat een HEERLIJK stukje muziek zeg!!! Zeker een aanrader. Over wie heb ik het nu? Dat zal ik jullie zeggen….. Amos Lee.

Ja, het is weer gelukt!! De tweedein korte tijd….. wij gaan naar Blof!! Op 8 februari 2007 komen de heren in het Chasse Theater in Breda met hun theatertour en wij zijn van de partij. Het programma dat ze brengen is een vervolg op het project ‘UMOJA’. Ik ben erg benieuwd!! (Wat zal mijn Amerikaanse vriendin jaloers zijn; die is HELEMAAL weg van Blof, ze zegt dat ze de tekst goed kan volgen omdat deze band zo goed articuleert en dat maakt dat ze haar Nederlands een beetje op peil kan houden….. sorry dat je niet meekunt, maar even op en neer vliegen vanuit Florida is wat teveel van het goede….. ze moet het doen met mijn verhalen.)
Een korte beschrijving van het programma:
Na een paar volle en reislustige jaren is BLØF weer thuis. UMOJA was het verslag van al die reizen, met invloeden uit heel veel verschillende landen en evenzoveel muziekculturen. De nieuwe theatertournee van BLØF is eigenlijk het verslag van weer thuis zijn. Veel van de liedjes van UMOJA, maar dan kleiner, meer verstild, of gewoon anders. Een Manier Om Thuis Te Komen is een tegenhanger voor de grote aanpak van UMOJA, eigenlijk UMOJA omgekeerd. Ondersteboven. Of binnenstebuiten.

YES!! YES!! YES!! Op 17 december a.s. gaan we naar hem toe!!! Manlief wist, eigenlijk met een klacht naar Ticketservice toe, ineens twee kaarten te reserveren, 1 rolstoelplaats en 1 begeleidersplaats.
Wat betreft die klacht; als rolstoelafhankelijke kun je nl. niet gewoon via de website reserveren zoals alle anderen. Je wordt gedwongen om via een duur 0900-nummer te bellen met Ticketservice en voor je het weet ben je euro’s verder (en vooral kwijt!) en heb je nog geen kaarten. We hebben uiteindelijk opgehangen omdat het toch wel erg lang duurde allemaal. Wat ik echter niet wist, was dat manlief er een mailtje aan spendeerde om zijn ongenoegen hierover te uiten. En nu….. nu kan het ineens wel en liggen er twee kaarten voor ons klaar. Dank je manlief, voor deze goede actie.

Via mijn vriendin in Amerika kwam ik al eerder in aanraking met voor mij 'nieuwe' artiesten en zo ook met deze. Plotseling lag er een envelop in de brievenbus, uit Amerika, met de CD 'Brave' van Nichole Nordeman. 'Nooit van gehoord', was mijn eerste gedachte, maar dat weerhield me er niet van de CD meteen in de CD-speler te stoppen en de 'play-toets' in te drukken. En wat een verrassing! Heerlijke muziek, ja, mijn vriendin wéét wel wat ik mooi vind. En zo is mijn muzikale collectie weer uitgebreid met een goede CD, zeker de moeite waard en een aanrader!!
![]()










Laatste reacties