David Allen

Momenteel luister ik naar het audioboek van David Allen, een Amerikaan die een wel heel heldere kijk heeft op hoe je stress-arm je leven en werk kunt inrichten. Manlief had er via het werk al eens over verteld en raadde me het ook aan om privé eens in te duiken. En zo geschiedde. Ik haal er erg veel uit en kan het ook iedereen aanraden. Lees of luister zijn boek ‘Getting Things Done’ en sta versteld van hoe simpel het kan zijn, maar ook hoe bevrijdend het kan werken. Zijn werk is te vergelijken met onze Nederlandse Ben Tiggelaar, voor hen die bekend zijn met zijn methode en kennis en kunde. Het maakt voor mij allemaal onderdeel uit van het persoonlijke groeiproces waar ik doorheen ga.

Waarom doe ik dat?

Soms vraag je jezelf weleens af waarom je bepaalde dingen doet zoals je ze doet. Ik had afgelopen vrijdag ineens zo’n gevalletje aan de hand. Tijdens het typen van mijn reacties op jullie reacties hier, viel het me weer eens op dat ik elke reactie laat volgen door ‘…’. En ineens vroeg ik me af waarom ik dat toch doe. Ik doe het al jaren zo, en ik heb ook vaak de drang om te corrigeren als ik het niet doe. Dus iets in mij zegt me dat het nut heeft. Maar welk nut? Verwacht ik weer een weerwoord en zal ik daar dan weer op reageren, met uiteraard ‘…’ als slot? Zo zouden we dus aan de gang blijven. Ach, laat ik het maar afdoen als ‘Chantal-signatuur’…

Nieuwe kiek

Ik schrijf alweer geruime tijd elke twee weken een column in ons lokale suffertje. En in die tijd heb ik twee keer mijn foto aangepast. Eerst om kleurredenen (we drukten toen in voornamelijk paars en gingen over naar meer kleur, maar toch ook vaak sepia-achtig). En nu, nu werd het om persoonlijke redenen tijd om de foto aan te passen. Dit keer omdat IK veranderd ben, en niet zozeer ons krantje. En dus vanaf deze week in ons suffertje een nieuwe toet bij de column ‘Chantal Mijmert’. Wil ik hem hier laten zien? Best hoor. De column erbij plaats ik ook wel meteen (mamma, als je volgende week verrast wilt worden, even niet door lezen dan…).

CHANTAL MIJMERT: SELFIE: in- and outside

 ColumnFoto RdT03Soms is het gewoon tijd om het een en ander te veranderen. De afgelopen jaren is er bij mij langzaamaan steeds een beetje meer veranderd. Dat was nodig en vooral ook door mij gewenst (dat is de morele boodschap van deze week die ik mee wil geven: Verander alleen als je dat zelf wilt, doe het niet voor een ander!). Maar… dacht ik zo ineens; de foto die hier elke veertien dagen verschijnt lijkt dus niet meer echt op de Chantal die haar mijmeringen op dit plekkie steeds neer kalkt. En dus in het kader van veranderingen dan maar meteen helemaal doortrekken tot aan deze column. En zie hier naast dan ook de ‘nieuwe Chantal Mijmert-columnist. Nieuwe bril, nieuwe toet (nee hoor, geen plastische chirurgie, gewoon (eindelijk) een paar kilootjes aangekomen – mocht ook wel!), en nieuwe innerlijk, maar dat ziet u als lezer natuurlijk niet. Als je eenmaal de veertig gepasseerd bent, komt er een punt in je leven –in het mijne althans- dat je de zaken eens gaat evalueren en gaat bedenken hoe je de volgende (hopelijk) veertig jaar wilt ingaan. En ik heb dat moment aangegrepen om een soort van ‘new and improved’-versie van mezelf te gaan ontwikkelen. Een ontwikkeling die nog altijd voortduurt hoor, je bent nooit af is mijn filosofie. Uit ervaring kan ik het iedereen aanraden om af en toe eens stil te staan en te kijken naar wie je bent en of je daar nog altijd gelukkig mee bent. Dat hoeft niet altijd alleen maar ingegeven te worden door bepaalde, soms heftige gebeurtenissen in je leven zoals bij mij meer het geval was. Het kan elke dag en overal. Het is als met goede voornemens, waarom wachten tot 1 januari als het ook vandaag kan… Om nu ook nog eens helemaal ‘IN’ 2014 te passen, heb ik de columnfoto maar meteen vervangen door een selfie, jawel, uw columnist gaat dus ook een beetje met de tijd mee. Een ding zal echter nooit veranderen; ik zal altijd blijven mijmeren, wees maar niet bang.

Hoe dit logje tot stand is gekomen…

… geen idee. Ineens wilde ik het weten en dan is er Google en Wikipedia. Ik wil de resultaten van die stomme gedachtekronkel best even delen. Ineens had ik de drang om te weten hoe Willie Wortel (van de Donald Duck-familie) in andere talen zou worden genoemd. Nou, zo dus:

Willie Wortel heet in andere talen:

WW

Als je er nog meer weet, feel free om aan te vullen.

Je bent nooit ‘af’

RV boekNieuw boek om weer eens dieper in mezelf te duiken en mezelf nog meer te ontwikkelen. Want zoals Roos Vonk in het voorwoord al aangeeft, we zijn NOOIT uitontwikkeld.

Op de achterkant:

“Wie kent het niet: je neemt je iets voor en er komt niets van terecht. We willen wel, een betere versie van onszelf is heel dichtbij, maar het komt er niet van. ‘Later’, zeggen we dan. En we sjoemelen vrolijk door.

Roos Vonk legt uit hoe dit komt en wat je eraan kunt doen. Op haar kenmerkend vlotte en toegankelijke wijze, met humor en veel voorbeelden, laat ze zien hoe we onszelf op vele manieren in de weg zitten. Gebruikmakend van wetenschappelijk onderzoek en haar ervaring met zelfverandering als coach en trainer, laat ze zien hoe we onszelf voor de gek houden en waarom.

Als leesboek biedt Je bent wat je doet een boeiende kijk op de kronkels van de mens, maar het is ook een werkboek met oefeningen om het beste uit jezelf te halen.

Heb je gewacht op het goede moment om je leven ter hand te nemen? Dít is het: aan de slag!”

Het nieuwe boek van Roos Vonk is  op 3 april 2014 verschenen.

Nieuw leesgenot

MadeInEuropeVia de ‘boekenclub’ bij DWDD kwamen we uit bij het boek Made in Europe, van Pieter Steinz. Zowel manlief en ik wilde het meteen hebben, en dus gingen we op zoek. De bekende Polare-winkels bleken vooral meer antiquariaten geworden te zijn en daar vingen we dus bot. Leve de Standaard Boekhandel in Belgie zeggen we dan maar. Daar vonden we ons langverlangde (is dat eigenlijk wel een woord? Ach, dichterlijke vrijheid noemen we het maar) boek… En nu nog even een robbertje vechten wie het eerst mag lezen… I call shotgun!!!

Ambi-light!!

Al sinds de eerste Ambi-light TV van Philips op de markt kwam, zijn we hier helemaal verkocht. Wat een extra dimensie geeft dat aan het TV kijken. En dus werd het tijd voor ons om Ambi-light no. 3 van ons leven te kopen. We zitten nu werkelijk HE-LE-MAAL in onze TV-wereld. Super uitvinding van Philips, waar geen ander merk nog iets tegenover heeft kunnen stellen als je het mij vraagt. Ontspannen en rusten zoals ik in de middagen altijd moet doen, wordt nu wel heel verleidelijk!!

Op de wachtlijst

100Ik ben een leesfanaat, mijn vaste lezers weten dat vast wel. Momenteel ben ik als soort van tussenstop bezig in een boekje van Youp van ‘t Hek, gewoon even lekker columns lezen. Zodra dat boek uit is, ligt er echter al weer een juweeltje (heb ik van horen zeggen!) te wachten. ” De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween”, geschreven door Jonas Jonasson. Het leuke is dat ik dit boek meteen op twee manieren tot me kan gaan nemen. Ik heb namelijk het boek liggen alsook het audioboek op cd. Deze laatste zet ik even om naar mp3 en dan op de iPod. Het idee is elke dag een stuk te lezen en dan ‘s avonds voor het slapen gaan dat hoofdstuk lekker voor te laten lezen… Heb er nu al zin in.

Iemand die het boek al gelezen heeft en zijn mening kwijt wil?

Blehghghghg

undertheweatherAl een aantal dagen, sinds afgelopen weekend, loop ik rond met een ‘bleghghghghghg’-gevoel in mijn lijf. Kennen jullie dat? Niet ziek genoeg om echt de hele dag in bed te kruipen, maar net te ziek om allerlei (normale) dingen te doen en de dag gewoon normaal door te komen. En helaas voel ik me nu zo, en het schiet ook niet echt op. Paracetamol is mijn beste vriend dezer dagen, maar liever zou ik hebben dat dat gevoel lekker weggaat… zeker met een nieuw weekend in aantocht. Laten we hopen dat de komende drie dagen verbetering gaat brengen zodat ik het weekend weer lekker op pad kan; het is immers mijn favo-boekenfestijn in Rotterdam en dat wil ik eigenlijk niet missen.

The Amazing Race

127_amazing_race_468Als liefhebber van de Nederlandse Peking Express, kwam ik op het pad van The Amazing Race. Naar het schijnt is onze PE daar een voortvloeisel uit. Ik heb een aantal seizoenen op de kop kunnen tikken en geniet momenteel met volle teugen. Het allerleukste is nog wel dat ze heel veel plaatsen in de race bezoeken waar wij ook ooit zijn geweest. Met onze reisbestemmingen van het verleden hebben we al heel wat steden en landen op ons lijstje staan, en hoe leuk is het dat je die terug ziet in zo’n programma en steeds kunt zeggen: “He, daar hebben wij ook gelopen!”.

By the way, Wie is de Mol? is momenteel ook zo’n programma, afspelend in Hong Kong. We hebben afgelopen uitzending een ware deja-vu-beleving gehad.

Wijzer in 2014

Ook in het nieuwe haar ga ik gewoon lekker door met studeren; Grafisch Ontwerpen. Ik geniet er nog altijd elke dag van om mezelf verder te ontwikkelen en bekwamen. En dus is deze neus gewoon weer in de boeken te vinden hoor. Module 2 is inmiddels al gestart (na module 1 met goed gevolg en succes te hebben afgerond vlak voor Oudjaar – mooi  op schema).

Studie Blog

DWDD

DWDDMet het nieuwe tijdstip van DWDD hebben ze er twee nieuwe kijkers bij; jawel, manlief en ik hebben ons aangesloten bij het DWDD-kijkerspubliek. Het past nu beter in onze avond, en sluit mooi aan op aan de ene kant EenVandaag en het NOS Sportjournaal en aan de andere kant het NOS Journaal. Helemaal toppie. (DWDD vonden we altijd al een leuk programma, maar de tijd paste gewoon niet lekker.)