NRC Next

Zoals jullie weten ben ik fervent NRC Next lezer, vanaf het allereerste uur. En wat schets mijn verbazing (of eigenlijk niet)? NRC en NRC Next zijn de enige kranten die in oplage zijn gegroeid in het afgelopen jaar… ik zeg: KUDDOS!!

Columniste

Wat is een iPad toch heerlijk, als je daar een lading aan e-pubs op kwijt kan. En vandaag heerlijk genoten van een voor mij nieuwe columniste: Sylvia Witteman. Enkele boeken van haar op de iPad, heerlijk leesvoer, niet te moeilijk, en helemaal in lijn met de stijl die ik graag van een columnist(e) zie.

 

Groen

Ik mag graag naar het programma Kassa kijken. Hierin zit tegenwoordig ook een item dat door journaliste Marie-Claire van den Berg wordt gepresenteerd. Zij probeert ‘zo groen mogelijk’ te leven en onderzoekt aan de hand van alledaagse terugkerende zaken hoe ze dat het beste kan doen. Afgelopen zaterdag was haar onderwerp wel erg grappig. Ze wilde namelijk de schuifdeuren in haar woning verven, en wilde dat ‘zo groen mogelijk’ doen dus. Haar vraag was hoe?

Ik zou zeggen: KOOP GROENE VERF!!!

Altijd Wat

Persoonlijk heb ik niet zoveel met de NCRV, en dan bedoel ik de achtergrond van de omroep. Maar datzelfde geldt voor de meeste publieke omroepen. Ik beoordeel een programma op het programma an sich, en niet op welke omroep het maakt. En zo ontdekte ik van de week weer een goed programma, dit keer dus door NCRV gemaakt. “Altijd Wat“, een aangenaam, verhelderend, actualiteitenprogramma. Ik ben blij verrast, en zal het zeker wekelijks gaan kijken, via Uitzending Gemist is dat ook nog te doen op een tijdstip dat het mij uitkomt.

Fase 1…

… check!

Zo, ons project gaat lekker door. Elke dag werken zowel Roos als ik aan ons gezamenlijke boek, en fase 1 zit erop. Wat hield die fase in? We hebben het hele boek per hoofdstuk nog eens doorgenomen, op schrijft, taal-en typefouten, en tevens de foto’s die er gemaakt zijn een voorlopige plaats gegeven (veel te veel foto’s uiteraard, dus de volgende fase moeten we drastisch aan het schrappen gaan). En ja, we kijken beiden uit naar de volgende fase… dus here we go!

Euh???

Soms is het me niet helemaal duidelijk… hoe hard willen ze nu dat ik hier rijd?

Klikken is vergoten

De foto is gemaakt door Roos Boum op haar rondreis door Spanje en Portugal, welke wordt beschreven in haar nieuwste boek ‘Zonder poespas naar de tapas‘ , deze foto zal daar ook in worden opgenomen. En jawel, het is inderdaad het co-project waar ik aan meewerk. De foto was te leuk om te bewaren voor later hebben we beiden besloten…

Spanjaarden zijn duidelijk op meerdere fronten de draad kwijt.

Nieuw Project

Onlangs ben ik begonnen aan een heel nieuw, en vooral ook uitdagend project. Samen met Roos Boum, schrijfster van o.a. Valse Salie, Du pain, du vin, du Pindakaas en De Mythe van Mellifera, ben ik bezig met haar reisroman, en heus waar, ik ben dit keer niet alleen proeflezer geweest, het wordt een co-project. In haar nieuwsbrief schrijft ze onderstaande over ons project:

Zonder poespas naar de tapas
Mogelijk kan ik ook in de volgende “Rooskleurig” vertellen over mijn reisroman: “Zonder poespas naar de tapas”. In 2010 hebben Erik en ik met onze kampeerbus een reis van bijna twee maanden gemaakt over het Iberisch Schiereiland. Een tocht die niet zonder slag of stoot ging. Erik wil graag weggetjes die kronkelen en scherp dalen of stijgen, hij wil minimaal tien haarspeldbochten per dag, wil wegen die voor caravans afgeraden worden en dus vooral voor hem een uitdaging zijn en waarbij ik doodsangsten uitsta. En ja, hij houdt echt van me. Dit manuscript is nu een boek aan het worden. Samen met fotografe Chantal Huijbregts (mijn vaste proeflezer) die ook het kaftontwerp en de fotobewerking van mijn vakantiekiekjes voor het boek doet, ben ik hard aan het werk om een mooi boek van deze reis te maken. Bedoeling is dat het vóór de zomervakantie klaar is. Alvast vooruitbestellen? Mail me op:Bestellen@RoosBoum.nl

Klik hier voor een fragment van “Zonder poespas naar de tapas“.

Ik vind het enorm leuk en spannend. Het ISBN is al bekend, dus het is serieus hoor mensen.

Zwerkbal

Eerst denk je toch vooral aan een goede grap, een ‘broodje aap-verhaal’, maar even op internet (en toch ook het geloof in mijn lijfkrant, dat die me de waarheid vertelt, voor zover die voor hen mogelijk te achterhalen is) leert me dat er een heuse nieuwe sport is gelanceerd sinds Harry Potter de Zwerkbalheld van Zweinstein is. Jawel, en niet zomaar teams, zelfs Oxford – toch gerenommeerd – doet eraan mee. Dat het in de hoek van Engeland en Ierland zit, verbaasd me niets, die zijn niet vies van een potje ‘harde’ sport zoals rugby e.d. Geloof je het zelf ook nog niet… check dan even hier en daar.

Herinneringen

Hoe ik er ineens aan moest denken, geen idee. Soms gebeurt het ook gewoon… je ziet of hoort iets en koppelt het aan een herinnering uit je jeugd. Voor mij gebeurde dat en de herinnering die opkwam was aan een tekenfilmserie die ik als kind graag mocht zien: Vrouwtje Theelepel. Zo heerlijk van die tijd, jaren 70 en 80… mijn jeugd dus. Als ik de tune zo hoor, komt het allemaal wel weer terug, en meteen ook merk ik hoe gedateerd het eigenlijk was… niet meer voor de jeugd van 2012. Dus dan maar met mijn ‘al wat oudere’ bloglezers delen: