Meten is weten

Meten is weten

Waar wij hier in ons land vooral gericht zijn op streefgewichten, is het in Japan verplicht om door de overheid je taille-omvang te laten meten. Er zijn zowel voor mannen als voor vrouwen maxima ingesteld. Mannen mogen een omvang van 84 centimeter hebben en vrouwen van 89 centimeterDe Japanse overheid ziet dit als dé oplossing om klachten veroorzaakt door overgewicht te voorkomen. Het wordt zelfs nog erger: men zegt dat er in Japan een wettelijk verbod is op overgewicht. (Vraag me niet hoe men dit wil handhaven; no idea). Persoonlijk had ik de inmenging eerder in een autoritair land als China verwacht. Maar Japan lijkt toch ook behoorlijk een voet tussen de deur te hebben of een vinger in de pap, maar net hoe je het wilt noemen.

Onderstaand stukje geeft aan hoe ver het kan gaan:

Als een Japans bedrijf werknemers in dienst heeft met overgewicht, dan wordt dit bedrijf verplicht om zijn werknemers op dieet te zetten en te laten afvallen. Wanneer een werknemer binnen de gestelde termijn niet tot de gewenste resultaten komt, dan worden er boetes uitgedeeld. De Japanse regering probeert op deze manier het keizerrijk te behoeden voor de mate van overgewicht die typerend is voor Amerika en Europa. Het wordt voor Japanse werknemers dus wel heel erg “aantrekkelijk” gemaakt om het Japanse stereotype (slank en timide) in stand te houden.

 

Lente in de vingers (het vervolg)

Lente in de vingers (het vervolg)

Een tijdje terug schreef ik over een nieuwe kaartenserie waar ik aan werkte. En ik kan nu het heuglijke nieuws delen dat de 10-delige serie klaar is en precies is geworden wat ik voor ogen had. Ik wil dit graag met jullie delen. Via mijn eigen website, Chantal Huijbregts Design, kun je de kaartenserie bekijken. Je kunt ook op de kaart hieronder klikken, dan word je meteen doorgelinkt.

Friendship01

 

Gecancelled

Gecancelled

Eigenlijk had ik de afgelopen drie dagen (dinsdag t/m donderdag) samen met mijn lieve vriendin Elise onze vriendschap ‘gevierd’ in een Duits wellness-hotel. Maar helaas… mijn rug gooide roet in het eten en zorgde ervoor dat ik moest cancellen. Gelukkig kon mijn vriendin alsnog samen met haar man gaan. Dat verzachtte mijn verdriet een beetje. Nu heeft zij tenminste niet -door mij- ook thuis moeten zitten. Soms ben ik mijn lichaam en al zijn ongemakken wel een beetje beu, zeker de laatste tijd met steeds terugkerende tegenvallers… maar goed… op naar de zomerzon!! En blijven lachen, want huilen is ook zo wat en maakt het niet beter.

Sketches in Stillness

Sketches in Stillness

Ik kreeg weer een mooie sketch binnen in mijn mail, eentje die ik graag wil delen, vooral vanwege de mooie boodschap die erop staat. Met mei voor de deur, leek deze vrijheidsboodschap me wel gepast. Er hebben veel mensen gestreden en velen hebben het leven verloren om ons die vrijheid te brengen. Dat mogen we nooit, maar dan ook nooit, zomaar voor lief nemen.

SIS