DKNY-JeansHeel wat kilometers hebben we samen afgelegd, je was dan ook al die jaren mijn favoriete ‘reisjeans’, niets zat lekkerder tijdens de lange vluchten die we samen maakten. We voelden elkaar perfect aan, vulden elkaar ook aan. Je had net genoeg zakken om alles in te stoppen, je pasvorm was gewoon super, zelfs voor mij, zonder kont of wat dan ook. Maar helaas, aan alles lijkt een eind te komen, en dus neem ik nu afscheid van je, mijn dierbare DKNYjeans. Zelfs een tweede leven via de kledingcontainer voor arme landen zit er niet in; je bent op, moe, over en uit. Mijn eerstvolgende vliegreis zal ik je missen, en ik zal alvast op zoek moeten naar een vervanger.
Dat wat je van ver haalt lekker is, heb jij bewezen; gekocht in Miami, vele mijlen van hier, in 2005… you and me… it is over!

Ondanks dat Marco Borsato ooit zong dat afscheid nemen niet bestaat, moet ik toch even een luchtbel doorprikken; afscheid nemen bestaat wel, en is soms noodzakelijk. Nee hoor, wees niet bevreesd, geen dierbaren die me ontvallen zijn; alhoewel…

Zonder gekheid, na heel wat trouwe jaren samen van samenzijn -sinds 2005- heb ik dan toch echt met pijn in het hart afscheid moeten nemen van mijn DKNY-jeans. Sniffffff, troost me even…