De hype om het paardenvlees in de lasagne neemt ongekende proporties aan. Martine Kamsma wijdt er een column aan in NRC Next, zoals heel veel columnisten het als dankbaar onderwerp gebruiken. Een heerlijke passage uit haar column wil ik even met jullie delen:

“Een kleine bloemlezing uit de schappen van Lidl.

In de gevulde koek zitten abrikozenpitten in plaats van amandel. In de guacamoledip zit 3,7 procent avocado, verder vooral xanthaangom en guarpitmeel. De krabsala- de bevat 12 procent krab en 35 procent surimi (nepkrab). Het gerookte spek in de andijviestamppot is niet gerookt maar wordt een handje geholpen door ‘rookaroma’. De diepgevroren ‘ossenhaas tournedos’ komt niet van de haas maar is een sjoelschijf van samengeperste stukjes rund, vastgeplakt met water en zeven andere ingrediën- ten die met koe niks van doen hebben. In de ‘frikandel- letjes’ in een doos met 36 minisnacks zit 49 procent kip- penseparatorvlees. Dat is wat ze nog met de hogedruk- spuit van de karkassen weten te halen als het vlees er al af is – verspilling, daar houden ze niet van in de vleesindustrie. De hachee bij de rode kool ziet vooral zo lekker bruin vanwege de ammoniakkaramel. En dan hebben we het dus alleen nog maar over wat er op de verpakking staat.”

Hiermee verwoord ze precies wat ik ook denk en voel; mensen… we kopen het ALLEMAAL! En nooit hebben we ook maar 1 kruimel op ons bord achtergelaten. Laten we nu gewoon deze ‘kruimelproblemen’ achter ons laten en de grotere issues van het leven aan gaan pakken.