Elk jaar wordt hier in Brabant (en wellicht ook elders in het land) de dag van St. Hubertus ‘gevierd’. En hoe doen we dat? Nou, met een hupke! Mmmmmmm. Omdat de dag dit jaar op zondag valt en de bakker dan ook een keertje vrij wil zijn, staan ze dus vandaag in de rij bij onze bakker om de door de pastoor gewijde krentenbolletjes te kopen. Een mooie en lange traditie die we in ere moeten houden; of je nu gelovig bent of niet.

Een klein stukje geschiedenis:

“De heilige Hubertus van Luik (655-727) was de laatste bisschop van Maastricht en de eerste van Luik.Over het leven van Hubertus bestaan zeven beschrijvingen. Hieruit is de legende van Sint-Hubertus uiteindelijk ontstaan.Hubertus was een zoon van de hertog van Aquitanie en leidde een werelds leven. Op Goede Vrijdag van het jaar 683 ging hij op jacht, hoewel dat een zeer oneerbiedige activiteit was op die dag. Hubertus bespeurde een groot hert, en joeg er achteraan met zijn honden. Toen hij het hert bijna te pakken had en het dier zich naar hem toekeerde wilde hij het neerschieten. Op dat moment verscheen er een lichtend kruis tussen het gewei. Een stem zei hem naar Lambertus van Maastricht te gaan. Sint Hubertus staat nu bekend als patroonheilige van de jacht.Omdat hij eens een man van hondsdolheid genas, wordt hij speciaal aangeroepen tegen deze ziekte. Daartoe wordt ook tegenwoordig nog het zogenaamde hubertusbrood gezegend. Zijn naamdag is 3 november.”
Bron: Wikipedia