Jawel, inmiddels bekend dat ik af en toe een column deel die ik in ons plaatselijke sufferdje schrijf. Vandaag is die dag weer aangebroken. De column die ik dit keer deel, is de eerste na de zomerstop. Geniet… of niet…

CHANTAL MIJMERT: HEEFT ER IEMAND EEN ROL BEHANG?

Jawel, lieve lezers. Na de leuke verhalen zat dit er ook wel een keertje aan te komen… die lieve kleine kittens zijn iets grotere deugnieten aan het worden, en soms ben ik dan ook drastisch op zoek naar een rol behang (en een behanger, want zelf behangen dat kan geen enkel goed huwelijk aan) om ze achter te plakken. Enkele voorbeelden: Probeer op zondagochtend (voorheen altijd mijn beetje me-time in de vroege ochtend) rustig op de bank met je laptop een column te schrijven. Er komen dan zinnen uit als “hkjerh 424j2 f8e7()*@313”. U raadt het al, Puk en Max ‘helpen’ graag mee, maar dan wel volgens hun normen en die stroken niet met wat u hier graag leest. U kunt zich misschien visualiseren hoe ik dan spastisch typend, al afwerend en corrigerend optredend mijn woorden op papier probeer te zetten. As we speak probeert een van hen mijn muis van zijn staartje te ontdoen terwijl de ander nonchalant herhaaldelijk op de spacebarrrrrr                       gaat staan. Resultaat, grote stukken wit tussen mijn mijmering. Nu weet ik wel, soms heb ik ook wel een blinde, witte vlek, maar die bepaal ik dan liever zelf, contextmatig en niet ingegeven door vier pootjes. Herkent u die fase nog van kleine kinderen waarin ze alleen maar ‘nee’ zeggen… momenteel bevind ik mij in diezelfde fase. Als ik zou turven hoe vaak ik op een doorsnee dag ‘nee’ tegen een van hen roep… een gemiddeld muziekstuk van Beethoven of Strauss kent zeker niet minder strepen en noten.

Toch beken ik dan ook wel weer, ze zorgen daarnaast wel voor nieuwe columnideeën zoals deze. Mocht ik ooit een writersblock krijgen, onvoorkoombaar voor elke columnist, dan kan ik putten uit een dikke van Dale aan poezen-kattenkwaad. Maar wees niet bevreesd, Chantal mijmert gaat niet omgetoverd worden in Chantal Puk&Max mijmeren hoor. Ik probeer zelf de controle nog wel te houden, al was het maar om u te beschermen voor een volledig doordraaien van uw columnist.