Afgelopen week moest ik op controle komen bij de specialist. Ze was bovenmatig verrast door mijn harde werken en de mechanische beweging die ik heb, wel statisch wat zoveel wil zeggen als dat ik met hulp van een therapeut bepaalde reikwijdte kan halen. Dit was echter meer dan ze voor mogelijkheid had gehouden. Helaas wezen de röntgenfoto’s ook uit dat normaal gebruik er nooit meer in zal zitten. De schouderkop staat namelijk helemaal naar achteren gekanteld, was akelig duidelijk zichtbaar. De anatomie is daarmee dermate verstoord dat normaal gebruik en reikwijdte niet meer haalbaar. Tenzij we een tennisbal als schouderkop erin gaan zetten (geintje!). Zonder gekheid, als ik dit kan behouden is de operatie in mijn ogen al meer dan de moeite waard geweest. Ondank de vele pijn die ik nog altijd heb, als ik mijn einddoel maar voor ogen hou, dan kan ik veel hebben. Nee, ik ben er nog lang niet, maar zij kan niet veel meer doen op dit moment, het is nu aan mij -samen met mijn fysiotherapeut- om er het beste uit te halen.