Ik bedoel met de titel niet dat ik een rimpeltje meer krijg hoor. Nee, ik bedoel meer dat er bepaalde dingen uit mijn jeugd zijn, die de hedendaagse jeugd niet meer kent, en daardoor merk je toch dat je ouder wordt. Ik vind het leuk hoor, begrijp me niet verkeerd. Ik vind het ook leuk om die oude dingen dan op te snorren en er een logjes over te schrijven. En omdat ik weet dat ik een lezerspubliek heb die daar wel mee opgegroeid zijn, zal het voor jullie nog herkenbaar zijn. Vandaag dus de Postzegelboekjesautomaat.

Hier in het dorp hing hij in de hal van het postkantoor (dat is al jaren zo niet decennia weg). Later, na het sluiten van het kantoor hing hij nog kort aan de buitengevels, tot hij het veld moest ruimen.

PZB