Als kind was ik vroeger al dol op puzzelen, en dan bedoel ik legpuzzels (al mocht ik ook altijd graag denkpuzzels maken hoor). Samen met mijn vader aan de grote tafel, alle stukjes -geordend, want ja, zo puzzel ik- op tafel. Wel een grote plank eronder, want als het etenstijd was moest de puzzel wel van tafel af. Vooral de kerstvakantie en de herfstige en koude najaars- en winterdagen waren er perfect voor. De stijl van puzzels was voor veel landschappen, oude puzzels die mijn vader nog uit zijn jeugd had. (Ben benieuwd of hij ze nog altijd heeft op zolder?).

En nu, 2015, ben ik weer aan het puzzel geslagen. Niet meer de oude thema’s als landschappen, maar thema die passen bij de persoon die ik nu ben, en ik ben dus momenteel met een Zen-trio bezig. Drie puzzels die samen een drieluik vormen. Heel leuk om weer te doen. En ik merk ook weer meteen hoe verslavend het is. Kom ik op de kamer waar de puzzel ligt, MOET ik gewoon even een stukje leggen. Ik geniet ervan, en het ontspant me (and that is just what the doctor ordered!)

IMG_4705