Bij thuiskomst uit Portugal zagen zowel manlief als ik dat Puk een beetje een dikke onderlip had. Aanvankelijk dachten we aan een stoeipartij met haar broer, daar lopen beiden weleens ‘schade’ op. Helaas nam de swelling niet af en besloot ik toch maar naar de dierenarts te gaan vorige week. En helaas voor Puk, er bleek meer aan de hand. Het ziet er naar uit dat ze een allergische reactie heeft op ‘iets’ (wat is nog onbekend) en dit zorgde voor een zwelling/abces in haar mondje. Ook was het aantal rode bloedcellen te hoog en had ze koorts. Al met al leidde dit tot twee injecties ter plaatse, een cortisonen en een antibiotica. Ze kreeg een antibioticakuur voor 10 dagen mee en ik moet donderdag met haar terug op controle. Ze lijkt wel aan de beterende hand, maar is nog niet mijn Pukkedijntje hoor. En dat is zo zielig… kon ze maar zeggen wat ze wilde, voelde, dacht… Helaas. Ik moet het maar doen met wat ik denk te weten… en dat is lief zijn en goed voor haar zorgen.

Pukkedijntje