Ik heb altijd al een redelijk goed geheugen gehad als het op cijfers (en cijfer-lettercombi’s) aankomt. Zo kan ik de kentekens vanaf mijn eerste auto zo opnoemen, telefoonnummers kan ik na een keer zien ook moeiteloos onthouden (al doe ik dat zelden nog doordat we tegenwoordig alles voorprogrammeren). En zo heb ik ook een olifantengeheugen voor verjaardagen. Noem mij een keer je verjaardag en ik vergeet die voor 99% nooit meer. Zo weet ik dat vandaag een oude klasgenoot van de lagere school jarig is (en nee, dat weet ik niet via Facebook!). Ik weet van veel van mijn oude lagere school-klasgenootjes de verjaardagen nog uit mijn hoofd. Hoe raar kan een geheugen werken he… mijn boodschappenlijstje schrijf ik op omdat ik anders altijd wel minstens een ding dreig te vergeten, en heb ik het lijstje bij me, dan kijk er ik nauwelijks op, het is een schijnzekerheid. Maar die verjaardagen, voor sommigen toch een beetje onnodige informatie want ik ga niet al die mensen meer een kaartje sturen om te feliciteren… die informatie lijk ik maar niet te vergeten. Ben benieuwd wanneer de degeneratie wat betreft die data in zal treden: bij 45, 50-60-70…? Wie zal het zeggen… wie weet neem ik ze wel mee het graf in als ik vet in de 100 ben.