Zoeken

Chantaliaans

Mijn kijk op de wereld

Auteur

Chantal

Grote verbouwing

Het huis waarin wij wonen, is alweer sinds 1998 ons stulpje. Na wat nadenken de afgelopen jaren over wat doen: Verhuizen of verbouwen, is de balans doorgeslagen naar verbouwen. We zijn dol op ons huisje, het is groot genoeg voor ons tweetjes, het kent al de nodige aanpassingen voor mijn handicap (zoals traplift en aangepaste, onderrijdbare keuken, drempelloos), de buurt waar we wonen bevalt prima (lekker rustig en toch een bepaalde mate van gezonde sociale controle), we hebben ons huis gekocht in een ‘goede, hypothecaire’ tijd en hebben geen zin in mega meer maandlasten voor een huis van dezelfde grootte (en dat zou wel zo zijn). En dus was de keuze eigenlijk zo gemaakt: verbouwen. Het wordt een grote verbouwing van de gehele benedenverdieping en het laatste deel van de bovenverdieping (de badkamer en ons thuiskantoor is namelijk al reeds verbouwd). De afgelopen weken hebben de ideeën post gevat en zijn we al redelijk ver wat betreft de uitwerking van wat we willen. Onze ‘vaste’ aannemer is momenteel met vakantie en komt eind deze maand de werkzaamheden opnemen. We hopen dan na onze eigen vakantie van start te kunnen gaan en zouden de kerst dan graag in ons mooie ‘nieuwe-oude’ stulpje willen vieren. We hebben er zin in (nu alleen nog even de weken van enorme rommel zien te overleven, vooral ook overleven zonder mijn maatjes Puk en Max, want die gaan tijdens de verbouwing bij opa logeren).

Binge-watching

Als je niet veel meer kunt doen dan stil op de bank liggen, ben je toch dankbaar voor zaken als een mediaplayer, Uitzending gemist, KIJK en Netflix. Het mag dan normaal niet mijn voorkeur hebben zo veel TV te kijken, maar doe ik het op dit moment niet, dan duren de dagen wel heel erg lang en het plafond patroon ken ik inmiddels volledig uit het hoofd en ik kan het zo natekenen.

Vandaag is de dag dat ik naar de neuroloog moet, en hopelijk vinden we daar snel uit wat de oorzaak van mijn, inmiddels al vijf weken ziek zijn, is. Ik ben het in ieder geval zeker beu.

Rolmops 

Max mag zichzelf graag vermommen als rolmops.

  

Good

De afgelopen tijd ben ik verre van in goede gezondheid, en dan zoek je naar iets goeds in elke dag. En dat is wat ik jullie vandaag ook wens. Het is geen ontwerp van eigen hand, want dat zit er momenteel ook even niet in. Maar de boodschap is wel duidelijk denk ik.

GoodDay

Happy Birthday

Vandaag is de dag dat mijn Amerikaanse ‘zusje’ jarig is. Nee, we zijn geen zusjes van geboorte, maar sinds ik met haar zus in contact ben gekomen tijdens haar jaren in Nederland, ben ik door alle drie de zussen opgenomen als vierde zus (wat een hoop ge-zus he!). Zelfs door ‘mom’ and ‘pop’ ben ik als kind in het gezin opgenomen. En vandaag is Hezz dus jarig, 47 jaar alweer. De oudste van ons is net boven de vijftig (Sotsie, bijnaam) en de jongste is net boven de veertig (Pooky). En ik… ik zit tussen Pooky en Hezz in, met mijn 42 jaar. We zijn een zot stel, dat durf ik best toe te geven. En we bewijzen elke keer maar weer dat een oceaan ons er niet van weerhoudt om een hele goede band te hebben. Ik zou er graag vaker heen gaan dan ik nu doe, maar ach, er moet iets te wensen overblijven. Elke keer dat ik nu naar mijn familie toe ga, is het weer mega gaaf elkaar te omarmen. En we hebben altijd genoeg om bij te praten.

47

 

Nostalgie (6)

Tot slot van deze serie ‘Nostalgie’ een aantal niet-thematische dingen die jullie wellicht ook wel herkennen. Wat te denken van de badkamer in de bekende ‘poep’-groene en bruine kleur. En hoe zag de eerste mobiele telefoon eruit? Wat zijn we dan van ver gekomen he, als je nu je iPhone of Samsung Galaxy in je handen hebt.

En hoe stoer was het toen je naar de ‘Grote’ school ging en je zo’n gloednieuwe, naar leer ruikende, schooltas kreeg. Ik heb hem maar 1 jaar gebruikt en daarna werd het al snel een rugtas, maar toch, het roept toch herinneringen op. De tassen werden vaak ook helemaal ondergeschoven door vriendinnen en vrienden.

Tegenwoordig is het hele rekenonderwijs anders dan vroeger. Of het beter is? Dat is voer voor een logje op zichzelf. Maar ik denk dat een kind dat nu op de basisschool zit -wat vroeger gewoon lagere school heette- geen idee heeft wat een staartdeling is en hoe die op te lossen. Ik ben er nog altijd dankbaar voor. Hoofdrekenen is voor mij nog altijd iets wat ik veel doe. Ik check wel vaak met een rekenmachine, maar 9 van de 10 keer klopt mijn hoofdreken-uitkomst met de rekenmachine-uitkomst.

En als allerlaatste nostalgisch item de aloude, overbekende Top-40-lijstjes. Een dubbelgevouwen A4 met daarop de Top-40 van die week. In ons dorp konden we hem voor een paar centen bij de Sigaren/Tijdschriftenwinkel halen (die gerund werd door ‘Mientje Sex’, misschien dat mijn moeder als ze dit leest eens uit kan leggen hoe ze aan die naam is gekomen ooit, want ik weet het echt niet).

Keltische muziek

Ik kan ontzettend genieten van Keltische muziek van bijvoorbeeld Clannad, Enya, en zo ook van Loreena McKennitt (afkomstig uit Canada overigens, en dus geen 100% Keltische afkomst). Het is muziek die me helemaal in beslag kan nemen en waar ik totaal in op kan gaan. Vandaag deel ik het nummer Dante’s Prayer, van Loreena dus. Een nummer dat ik  via mijn meditatie-vriendin nog meerben gaan waarderen. Geniet!

Update: Ik ben helaas nog altijd niet opgeknapt, en kan dus jullie blogs nog niet bezoeken. Momenteel wacht ik op een telefoontje van het ziekenhuis om me op te roepen voor de afdeling neurologie, een spoedafspraak die mijn huisarts heeft verzocht. Spannend dus. I will keep you posted.

Mini soepje

Afgelopen weekend zagen wij onderstaande bordjes in het restaurant van Makro Breda. Dat de broodjes klein zijn, moge duidelijk zijn. Maar die mini strone soep, wat zou dat toch voor soep zijn. Met hele kleine ‘strone’ erin, wat dat dan ook zouden mogen zijn. Leuke taalkronkel levert het in ieder geval wel op, en een logje.

Met dank aan manlief voor het maken van de foto
Met dank aan manlief voor het maken van de foto

Aan de sukkel

Helaas geeft het sporten even moeten wijken voor de gezondheid. Momenteel kamp ik met behoorlijk wat fysiek ongemak en sporten is niet mogelijk en ook -volgens de dokter en mijzelf- niet wenselijk. Soms is bewegen goed, soms helaas niet. Even pas op de plaats en snel maar proberen weer op de spreekwoordelijke been te geraken. Gelukkig is het zomerperiode en lag het mediteren (in dezelfde sportschool) toch even stil… wie weet kan ik na de zomervakantieperiode weer aan de slag.

Dit is ook de reden dat ik momenteel niet heel regelmatig jullie blogs bezoek. Ik hoop dat snel weer gewoon elke dag te kunnen doen.

LavenderPoem

Eindelijk!

Al sinds jaar en dag ben ik een fan van Claudia de Breij. Helaas had ik de afgelopen twee jaar geen geluk. Tot twee keer toe had ik kaartjes voor haar voorstelling “Teerling”, maar beide keren moest ik verstek laten gaan door ziekte. Omdat het gezegde nu eenmaal luidt: “Drie maal is scheepsrecht” gaan we het nog een keer proberen. Dit keer samen met manlief (de vorige keren zou ik alleen gegaan zijn). Als verrassing voor hem heb ik twee kaartjes kunnen kopen voor Rij 1. Hoe dichter kun je bij je idool komen? In het theater niet heel veel closer. Heb ik er zin in… laat het najaar -wat dit betreft- maar komen.

CdB

I wish-tag

I_WishTAG

ALS JE ALLES ZOU MOGEN ZIJN, WAT ZOU DAN JE DROOMBAAN ZIJN?
Dat zou dan een baan zijn op de ontwerpafdeling van Disney/Pixar. Ik zou dolgraag animatiefilms maken.

ALS JE EEN SUPEROVERDREVEN LUXE IETS ZOU MOGEN AANSCHAFFEN, WAT ZOU HET DAN ZIJN?
Geen twijfel over mogelijk: ik zou een loft-appartement in New York City (Manhattan) kopen en het meteen in de ‘relaxed industrial design stijl’ laten inrichten. Die stad heeft mijn hart. Ik zou daar echt dolgraag willen wonen.

ALS JE EEN DAGJE OP ZOU MOGEN TREKKEN MET EEN FILM/SERIE KARAKTER, WIE ZOU DAT DAN ZIJN?
Ik zou de dag door willen brengen met Connie Britton, actrice die de rol van Rayna Jaymes speelt in de TV-hitserie Nashville. Naast een goede actrice, goede country-zangeres en pracht vrouw in de leeftijd 40+, is ze iemand die enorm veel goed werk doet in Afrika. Daar zet ze zich volledig voor in en dat zou ik graag met haar bespreken.

ALS JE EEN LOCATIE MOCHT UITKIEZEN WAAR JE EINDELOOS NAARTOE GETELEPORTEERD ZOU KUNNEN WORDEN, WAAR ZOU DAT DAN ZIJN?
Dit is een moeilijke, want daar zouden twee plaatsen zijn die in aanmerking komen. Ik ga dus maar afwisselend geteleporteerd worden tussen New York City en Melbourne. Beide steden liggen me na aan het hart, de een voor zijn bruisende stijl, The city that never sleeps; de ander om zijn heerlijke dorpsgevoel en vriendelijke uitstraling, Melbourne.

ALS JE IETS DOOR ZOU KUNNEN BLIJVEN ETEN, ZONDER ER DIK OF MISSELIJK VAN TE WORDEN, WAT ZOU HET DAN ZIJN?
Het hartige antwoord op deze vraag is dan absoluut kaas, in allerlei smaken en vormen. En de zoete reactie is -haha, cliche, voor elke vrouw- chocolade, en dan vooral pure chocolade.

ALS JE EEN ANGST VAN JEZELF ZOU MOGEN WEGNEMEN, WELKE ZOU DAT DAN ZIJN?
Angst voor hoogtes. Ik merk dat die me toch regelmatig parten speelt, en ik zou graag zonder willen.

ALS JE EEN SUPERPOWER ZOU KUNNEN HEBBEN, WELKE ZOU DAT DAN ZIJN?
Ik zou de kracht willen hebben om al het kinderleed in Afrika op te lossen, te zorgen dat elke weeskind, oorlogskind of gewoon kind, krijgt wat het verdient: een warm en liefdevol gezin om in op te groeien en alle kansen in de wereld om een succesvol mens te worden.

ALS ER EEN BAND WEER BIJ ELKAAR ZOU KOMEN EN EEN PRIVE CONCERT BIJ JOU THUIS ZOU KUNNEN GEVEN, WIE ZOUDEN DAT DAN ZIJN?
Tja, op deze vraag zou ik dan denk ik meer een duo willen zien. Ik zou dolgraag weer eens the good old Simon & Garfunkel willen zien en horen. Mijn bank staat klaar hoor heren!

ALS JE ELK DIER ALS HUISDIER ZOU MOGEN HEBBEN, WELK DIER ZOU JE DAN WILLEN?
Ik zou dan heel erg graag een koala-beertje als huisdier hebben. In Australië heb ik die van dichtbij mogen meemaken en mogen vasthouden. Zo ongelooflijk lief en zacht. Een echt knuffelbeertje. Voorwaarde is wel dat de koala moet kunnen opschieten met Puk en Max, want die zou ik voor geen goud willen missen

Deze tag heb ik weer via Visionary Life opgepikt. Altijd leuke ideeën te vinden op Deisy’s log. Check het zelf maar eens: Visionary Life.

Nostalgie (5)

Ook op het gebied van geld zijn de tijden behoorlijk veranderd. Een eigen bankrekening voor kinderen was in die tijd niet denkbaar. Ja, je kon wel sparen, maar een pasje van een heuse bankrekening had ik in mijn jeugd niet. Wel waren er bekende spaarprojecten als het Zilvervlootsparen en ook spaarboekjes van de Boerenleenbank (nu Rabobank) zie ik nog voor me. De bekende spaarpot van de Rabobank mag niet ontbreken.

Weten jullie nog hoe de Guldenmunt eruit zag? Toch was hij wel mooi.

De spaarpot voor het huishouden ken ik wel van zien, maar mijn ouders maakten er geen gebruik van volgens mij. Ik kan me herinneren dat we er eentje in de keuken hadden staan en dat daar de spaarzegeltjes van allerlei winkels in werden verzameld en ook de Douwe Egberts zegels.

AH Restaurant-actie

Albert Heijn is al jaren mijn huisgrutter en laten ze nu toch geregeld met leuke acties komen. Ook deze keer weer; de AH Restaurant-actie. We hebben inmiddels al bijna twee volle spaarkaarten en kunnen dus twee keer uiteten gaan waarbij we het tweede driegangenmenu gratis mogen verorberen. Even snel gecheckt: ons favoriete restaurant is deelnemer, dus dat gaat dit najaar helemaal goed komen. Ik zeg: AH – Goed Bezig!!

AHActie

Blog op WordPress.com. | Het Baskerville thema.

Omhoog ↑

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 168 andere volgers