Kleur in je leven breng je niet met verf
maar met je hart.

Misschien moeten we een gironummer openen om geld in te zamelen voor Matthijs van Nieuwkerk. Waarom vragen jullie je vast af. Nou, misschien kan hij dan een metertje stof kopen om ál die te korte colbertjasjes van een klein beetje extra mouwlengte te voorzien. Iets kan mode zijn, maar dit is gewoonweg armoedig. Manlief hier heeft ook lange armen, maar heus… daar zijn jasje voor te krijgen…

Als je alle cabaretiers van deze tijd ruimte geeft, moet je ook niet vergeten waar zij hun inspiratie vandaag haalden, en een naam die daar dan zeker bij hoort is Toon Hermans. Een vakman, en dan niet alleen op het toneel. Vergeet zijn mooie gedichten niet. Ik mis zijn verschijning zeker, dus vandaag even een gouwe ouwe (speciaal voor manlief, die deze act helemaal leuk vindt).

Sinds het begin van het verschijnen van zijn boek, wordt er al over gepraat door allerlei journalistieke kampen. Lyuendijk stelt in zijn boek ‘Het zijn net mensen’ dat buitenland journalistiek niet onafhankelijk kán zijn en dat we hier in Nederland niet zien wat er daadwerkelijk elders gebeurt.

Luyendijk benoemt zes journalistieke dilemma’s:

1. Veel onderwerpen blijven buiten beeld.
2. Wat wel in beeld komt, is vaak anders dan het lijkt.
3. Berichtgeving is vaak gemanipuleerd.
4. Berichtgeving is partijdig omdat sommige partijen beter manipuleren dan andere.
5. Berichtgeving moet kort en dus versimpeld worden weergegeven.
6. Je kunt weinig achtergrondkennis bij je publiek veronderstellen.

Destijds heb ik het boek, kort na het uitkomen, gelezen en ik kon me in veel punten wel vinden. Ik denk ook dat er heel veel beelden en nieuws uit het buitenland blijven hangen tussen daar en hier. Dat dit niet goed is, mag gezegd worden. Maar om vanwege die reden er maar niet meer over te berichten is te bout gesteld. Op die manier maak je de bewustwording van wat er elders aan misstanden plaatsvindt dermate klein en daarmee de wereld ook heel eng. Er gebeurt immers meer dan alleen dat wat binnen onze grenzen plaatsvindt. Laat dat wél zien, al is het dan enigszins gechargeerd.

Door collega-journalisten is er nu een tegenwoord gekomen in de vorm van een boek: Het maakbare nieuws, Antwoord op Joris Luyendijk’ – buitenlandcorrespondenten over hun werk. (Uitgeverij Balans). Ik wil dit boek zeker lezen, in aanvulling op Luyendijks boek. Ik denk dat hij als ‘klokkenluider’ heeft gediend en dat journalisten zeker aan het denken zijn gezet. Dat nieuws maakbaar is, lijkt me duidelijk, maar we moeten wel blijven geloven in de integriteit van onze eigen journalisten… zonder daarmee te verdoezelen dat er wel eens nieuws iets anders wordt gebracht dan het werkelijk heeft plaatsgevonden. Het is goed dat er een debat over op gang komt. Het houdt de journalistiek scherp en zelfreflectie kan verhelderd werken.

Update: ik vond nog een radiofragment over het ‘tegenboek’. Voor geïnteresseerden: klik hier

Update 2: Ik heb het boek zojuist besteld, dus volgende week ga ik me eens verdiepen in het tegengeluid… wellicht volgt hier later een samenvatting/review van het boek.

Kijk eens niet naar een regenboog
Maar kijk wat korter bij
Kijk eens wat minder hoog
Kijk eerst eens in een wei.
~
Kijk dan naar een spriet
Voel er ook eens aan
Alles valt dan in het niet
Als je ziet hoe het is gedaan.
~
Zie het groen
En let vooral op het fijne
Je moet het gewoon eens doen
Zo leer je genieten van het kleine.

Foto: Chantal Huijbregts - © 2008

(Klik op de foto voor een vergote versie via Flickr)

Jawel, we zijn eruit… en het is al geboekt ook. Wij gaan naar La Bella Italia. We hebben een mooi setje samengesteld, mede ook dankzij de tips die jullie ons gaven. Waar gaan we naartoe? Dat zal ik even vertellen.

Om te beginnen gaan we eerst vijf dagen naar Tesero in de streek Trentino / Alto Adige (in de bergen). Van daaruit vertrekken we dan begin september naar Campiglia Marittima in Toscane. Daar zullen we zeven dagen verblijven om vervolgens door te reizen naar Solonghello in de streek Piemonte, nabij Turijn. Daar hebben we dan nog acht heerlijke dagen in het verschiet.

De heen- en terugreis zijn ook al globaal gepland. Eind augustus zullen we via Duitsland en Oostenrijk naar Tesero reizen. Voor de terugreis vertrouwen we op Zwitserland en de Mont-Blanctunnel. Beide reizen doen we uiteraard in twee dagen, want het is een fiks aantal kilometers en het blijft per slot van rekening vakantie.

Het voorgenieten is begonnen, als ook het inlezen. De autobanhvignetten voor Oostenrijk en Zwitserland zijn al aangevraagd. Nu nog even twee ultra-gele hesjes scoren, want die zijn verplicht tegenwoordig. Jammer dat het nog een kleine vier maanden duurt, maar ach, dan hebben we wat om naar toe te leven. En als de meesten dan al op vakantie geweest zijn, mogen wij nog lekker. We zien dat wel zitten.

Een paar jaar geleden heb ik op mijn weblog een ooievaarspaar gevolgd bij het broeden. Het bleek een succes onder de lezers. Dit jaar gaan we eens kijken bij een Ijsvogeltje… klik op onderstaande link en volg hem/haar via de webcam… wie weet komt er wel een heel gezinnetje uit…

Ijsvogel Webcam

Voor latere data: de link staat ook rechts in de menukolom.

Tussen hoop en herinnering bloeit uw geluk.

Zou het dan eindelijk een echt lenteweekend worden… met zon en aangename temperatuur… wellicht weer om foto’s te gaan maken. Ik hoop het, want mijn fotolog raakt ‘op’ met foto’s van Aruba en Curacao… tijd voor nieuw materiaal.

Luitjes, geniet van komend weekend en wees lief voor elkaar… afgesproken?

Steef Cuijpers, naam uit Comedytrain, roept meteen herkenning op… aan Theo Maassen. Duidelijk zijn inspirator…

Nee, dit jaar hebben we niet aan Koninginnedag gedaan. We hebben eigenlijk gewoon lekker gedaan alsof het zaterdag was… misschien was het bezoekje aan Ikea dan het enige ding dat een beetje ‘Koninginnedag’ was… al hoewel het met de feestdagdrukte wel meeviel. We scoorden in ieder geval wel een mooie nieuwe lamp voor de woonkamer, en die wilde ik al heel lang hebben… de oude heeft zijn tijd gehad en is niet echt handig met de huidige opstelling van de stoelen, bank en salontafel… nu gaat de Fado Hanglamp het voor ons doen… zodra we hem vanochtend hebben opgehangen dan wel te verstaan.

Nou luitjes, geniet van een lekkere vrije dag - gaan wij ook doen, en wel met een lang uitgesteld bezoekje aan lieve mensen, al zal het weer nog niet helemaal meewerken… (komend weekend wordt dat wel anders… belooft Erwin Kroll).

Tijdens het kijken van RegioNed op Omroep Brabant was ik diep geschokt bij het horen van onderstaand bericht. Ongelooflijk wat mensen een ander aan kunnen doen. Het nieuws bracht me ertoe dit op mijn weblog te zetten.

Misschien dat meerdere loggers dit willen doen om zo een ketting van aandacht te creëren. Wie weet krijgt de dader(s) enig berouw en komen de foto’s alsnog terecht.

OPROEP - OPROEP - OPROEP - OPROEP

In de nacht van 2 op 3 April is er ingebroken in een woning aan de Hofstedenlaan in ’s-Hertogenbosch. Uit deze woning zijn o.a een laptop, een camera en papieren gestolen. Op de laptop staan foto’s van de pas overleden (februari) Destin, zoontje van de bewoners. De foto’s zijn van grote emotionele waarde voor ons en onvervangbaar! Ook zijn de grafakte en overlijdensakte van Destin gestolen. De ouders zijn alleen geinteresseerd in de foto’s en de papieren van hun overleden zoontje.

HEB EEN HART EN BEZORG DE FOTO’S TERUG!!!

Bericht van Omroep Brabant, waar deze oproep aan ontleend is:

DEN BOSCH - Bij een woninginbraak in Den Bosch is een laptop gestolen met daarop foto’s van het pas overleden zoontje van de bewoners. Ook de grafakte en de overlijdensakte zijn hierbij weggehaald. Volgens de politie hebben de ouders nu nog maar één foto van hun kind.

De inbraak in het huis aan de Hofstedenlaan in Den Bosch is gepleegd in de nacht van 2 op 3 april. Het gaat om een zilveren laptop van het merk Acer, type Aspire 9301.

De ouders zijn al blij wanneer de foto’s en de aktes terugbezorgd worden. Dit kan anoniem gebeuren door ze te sturen naar de politie Brabant-Noord, Vogelstraat 41, postcode 5212 VL in Den Bosch.

Ja, als ik een nieuw ‘racemonster’ krijg, dan moet je manlief ook wel van iets voorzien, zodat hij een beetje bij kan blijven. En zo toog ik dus gisterenmorgen als een heuse groupie naar de grote stad om daar de zojuist uitgekomen nieuw Grand Theft Auto-IV voor Playstation3 te gaan kopen, om die vervolgens ’s avonds als verrassing aan manlief cadeau te doen… jullie raden al wel wat hij deze Koninginnedag en Hemelvaartsdag gaat doen… racen, racen en nog eens racen… Dat klinkt voor menig vrouw niet aantrekkelijk, een man die achter de PS3 verstopt zit, maar toch kan het mij wel bekoren… hij geniet en ontspant op die manier heel erg en dat feit alleen al is mij heel veel waard. Daar geniet ik dan weer van…

Het is net als met een nieuwe auto kopen: je moet er wéken zo niet máánden op wachten… maar dan, dan krijg je ook wel iets moois. En wat zou ik dan krijgen?

Een nieuwe rolstoel. Mijn huidige heeft zijn langste tijd gehad en zit er technisch helemaal doorheen. En zoals jullie hier al konden lezen, waren we al aan het orienteren op een nieuw maatje voor mij. Gisteren vonden Zephyr en ik elkaar. Helemaal op- en doorgemeten hebben we voor 10 à 12 weken afscheid van elkaar genomen. Maar straks gaan Zephyr en ik samen de wereld in. Wat er nu zo bijzonder aan Zephyr is? Hij is uniek, zoals hem is er maar eentje. Dit komt door zijn unieke coating (wat me ook maar liefst nog eens 1,5 kilo winst oplevert qua tilgewicht). De coating die Zephyr gaat krijgen heb ik zelf samengesteld en zoals deze wordt er maar één gemaakt. Wij worden dus een uniek duo: Zephyr en ik, ik en Zephyr. Samen gaan we heel wat uurtje doorbrengen, knus bij elkaar. Heel wat kilometers vreten, heel wat autoritten maken. En het leuke is wel dat ik me om die autoritten te gaan maken geen breuk meer hoef te tillen om Zephyr achterin te zetten, want hij is super-lichtgewicht. Mede door die coating, maar ook zijn super spinergywielen zorgen hiervoor. Ja, jullie horen het wel… Zephyr en ik zijn ‘in love’. (Jammer dat we nog zo lang moeten wachten, maar we denken maar zo: echte liefde kent geen tijd!)