Italiaans voor gevorderden

Italiaans voor gevorderden

Mijn lieve schrijversvriendin Roos Boum mag zich een heus vertaald auteur noemen. Na de Engelse vertaling en een Franse vertaling in wording, is de Italiaanse versie nu ook een feit. En ik heb een gesigneerd exemplaar in het bezit. Het is een hele eer dit te mogen hebben. Het originele verhaal van Valse salie is indrukwekkend, schokkend, emotioneel, meeslepend en prachtig neergezet. Een heuse aanrader, als je tenminste niet van vluchtige verhaaltjes houdt, want het verhaal grijpt je en blijft bij je.

RB

Indrukwekkend verhaal

Indrukwekkend verhaal

Als ik jullie een film mag aanraden vandaag… a thousand times goodnight. Een indrukwekkend verhaal over een oorlogsfotograaf en haar keuze strijd tussen haar werk (=gevaarlijk) en haar gezin (=veilig). Juliette Binoche speelt een sterke rol als fotografe. Met op vele plaatsen nog altijd oorlog een verhaal dat helaas waarheid is. 



Ieder zijn plekkie

Ieder zijn plekkie

Hier in huis hebben we allemaal eigenlijk wel zo ons eigen plekje als we allemaal thuis zijn. Manlief zit in de linkerhoek van de bank, beentjes languit richting de rechterkant, en daar zit ik dan, met de beentjes vooruit richting de sofa. En ons mannen? Ja, die hebben ook hun eigen plekkie. Max ligt graag hoog om alles te overzien, en Puk is helemaal weg van haar hangmatje bij de verwarming. Dus als jullie ons zoeken, we zitten waar we altijd zitten.

Plekkie

18 jaar

18 jaar

Vandaag wordt mijn neef(je) Aron 18 jaar, en bij deze even een mooie felicitatie voor hem.

Ik weet nog best goed hoe het was om 18 te zijn/worden. Ik mocht met mijn rijbewijs beginnen, had net manlief leren kennen en was bijna klaar met de HAVO. Een tijd waarin er veel veranderde dus… maar ook een hele leuk, en nog best onbezorgde tijd. Kortom: mooie leeftijd. Maar ja, nu vind ik elke leeftijd wel een mooie leeftijd, omdat er op elke leeftijd gewoon ‘age appropriate‘ dingen gebeuren. Dus ook 42 zijn vind ik leuk. Maar goed, genoeg gezemeld over oude tijd, over naar vandaag, en dus GEFELICITEERD KEREL! Nog even en dan kun jij autorijden als we samen een filmpje gaan pakken.

2015_03_01_Aron

 

Altijd een beetje raar

Altijd een beetje raar

Ik ben hier in huis hoofdverantwoordelijke voor de financiën en de administratieve zaken als ook voor de agenda. En in de maand februari moet ik altijd even goed opletten. Het feit dat deze maand maar 28 (en eens per vier jaar 29) dagen telt, haalt de flow wel een beetje uit mijn systeem. Een voordeel heeft het ook, want in maart komt gevoelsmatig het salaris twee dagen eerder… en dat is dan wel weer leuk. Hebben jullie ook ‘last’ van dit verschijnsel? Of ben ik de enige gek met dit gebrek?

Emotie en film

Emotie en film

Ik kan mezelf echt helemaal in een film verliezen; zeker als ik alleen thuis ben en me voor niemand hoef in te houden. Ik kan dan ook heerlijk meehuilen tijdens het kijken van een goede film met een goed verhaal. Onlangs had ik zo’n week waarin ik in de middag aan de bank gekluisterd was i.v.m. ziek zijn, en wat doe je dan? Dan kijk je lekker een film. Op een of andere manier had ik voor die week een vijftal films uitgezocht, waarbij ik dus lekker elke dag even een potje kon janken. Twee voorbeelden van die films: My sister’s keeper en Cake.

Ik ben benieuwd: Bij welke film heb jij het laatst gehuild?