Luie avond

Luie avond

Hier in huis zijn we best actief, vooral Puk en Max, maar om toch aan hun uurtjes ontspanning te komen, mag Max het er graag van nemen op mijn schoot. Dit kiekje schoot ik afgelopen maandagavond, Pinkstermaandag. Deze grote gaap ging voorafgaand aan een tukkie van minstens 1,5 uur.

Yawn

Hoe mooi is ons eigen land?

Hoe mooi is ons eigen land?

Jullie weten dat ik graag mag reizen, en dat er overal ter wereld hele mooie dingen te ontdekken zijn. Maar ik besef ook heel goed dat ons eigen land ook hele mooie streken heeft en daar mag ik dan ook graag naartoe trekken. Zo gingen wij in het weekend van Pinksteren naar de Veluwe, voor ons zo’n 120 kilometer rijden. Maar… dan heb je ook wat. We zijn gaan wandelen op de Posbank bij Rheden. Zo heerlijk! Zoek je eens een leuk uitje voor je gezin, vriendenkring, collega-uitje of wat dan ook; de wandelingen op de Posbank zijn een heuse aanrader. Ik heb een paar foto’s gemaakt om te delen in een collage. (Klikken is vergroten, dat is inmiddels bekend).

2015_05_24_Posbank

 

Puk is een beetje ziek

Puk is een beetje ziek

Bij thuiskomst uit Portugal zagen zowel manlief als ik dat Puk een beetje een dikke onderlip had. Aanvankelijk dachten we aan een stoeipartij met haar broer, daar lopen beiden weleens ‘schade’ op. Helaas nam de swelling niet af en besloot ik toch maar naar de dierenarts te gaan vorige week. En helaas voor Puk, er bleek meer aan de hand. Het ziet er naar uit dat ze een allergische reactie heeft op ‘iets’ (wat is nog onbekend) en dit zorgde voor een zwelling/abces in haar mondje. Ook was het aantal rode bloedcellen te hoog en had ze koorts. Al met al leidde dit tot twee injecties ter plaatse, een cortisonen en een antibiotica. Ze kreeg een antibioticakuur voor 10 dagen mee en ik moet donderdag met haar terug op controle. Ze lijkt wel aan de beterende hand, maar is nog niet mijn Pukkedijntje hoor. En dat is zo zielig… kon ze maar zeggen wat ze wilde, voelde, dacht… Helaas. Ik moet het maar doen met wat ik denk te weten… en dat is lief zijn en goed voor haar zorgen.

Pukkedijntje

John Boyne

John Boyne

De schrijver John Boyne is vooral bekend van zijn boek “De jongen in de gestreepte pyjama”, heel succesvol verfilmd ook nog eens. Onlangs las ik van deze man ook het boek “De jongen die zijn vader zocht”, wederom erg indrukwekkend en wat mij betreft rijp om ook verfilmd te worden. Het heeft mijn interesse voor de schrijver zeker meer doen groeien, en dus ging ik op zoek naar andere boeken. De auteur schrijft vooral over zijn geboorteland Ierland; een land waarmee hij een haat-liefde-verhouding heeft (vooral door alle misstanden die er door de jaren heen hebben plaatsgevonden en die vaak in de doofpot werden gestopt) en dit is ook de basis voor de roman die ik nu van hem lees: “De grote stilte”. Er is een hoofdrol weggelegd voor de Katholieke kerk in Ierland en alles wat daar is misgegaan. Het boek is nu al een aanrader wat mij betreft, en dat heb ik het nog niet eens uit. Natuurlijk alleen een aanrader als je van lezen houdt, en ik weet dat niet al mijn bezoekers tot die categorie behoren (wie de schoen past…).

JB_DGS

 

Bucketlist

Bucketlist

Er stond al heel lang iets vrij hoog op mijn bucketlist… en ik mag het er nu vanaf strepen, als in “Ik heb het gedaan!!!”. Wat dan, vragen jullie je vast af… Nou, zwemmen met dolfijnen. GE-WEL-DIG!!!